jnb

Εξάρχεια | Οι Τοίχοι (Μικροπόλεις@ΕΡΤ)

2012-02-02T11:30:00.001+02:00

Η σειρά Μικροπόλεις της ΕΡΤ άρχισε να προβάλλεται. Το κομμάτι που είχαμε εκτελέσει μπορείτε να το δείτε εδώ. Εντζόι...

Jnb-Utopia, Ασπίδα, 2011

2012-01-24T11:09:00.002+02:00

FF-Jnb, Δράμα, 2011

2012-01-17T10:01:00.000+02:00

Graffiti Wars

2012-01-16T16:47:00.000+02:00

Untitled from SAN on Vimeo.

Γέφυρα, Part IIΙ

2011-12-30T23:02:00.002+02:00

Γέφυρα, Part II

2011-11-29T11:34:00.000+02:00

Meeting of Xanthi, Γήπεδο Ασπίδας, 2011

2011-11-17T12:58:00.000+02:00

Besore-Kark-Zota-Sipe, Γέφυρα, 2011 (Part I)

2011-11-09T15:54:00.003+02:00

Στα πλαίσια του 2ου graffiti fest. Enjoy...

Besore-Baqure, Αποθήκη Εστίες ΔΠΘ, 2011

2011-11-06T21:18:00.000+02:00

Besore-Kert, Γέφυρα Εστίες ΔΠΘ, 2011

2011-11-02T10:25:00.002+02:00

Ακόμη ένα κομμάτι στο συγκεκριμένο τοίχο στις εστίες. Αυτή τη φορά συνοδεύεται και από time lapse βιντεάκι, με λίγο after effects. Enjoy...

Goa-Besore-Kert, Γήπεδο Ασπίδας, 2011

2011-10-29T19:38:00.001+03:00

Save the SouthBank

2011-09-23T11:46:00.000+03:00

do be do - save the southbank on MUZU.TV

Γήπεδο Ασπίδας Dee71-Azer-Jnb

2011-08-11T11:49:00.001+03:00

Κομμάτι μαζί με Azer και Dee71 στο Γήπεδο της Ασπίδας. Το χρυσό γέμισμα, πέρα από τα προβλήματα στην εφαρμογή, σε δικαιώνει στο τέλος της μέρας, όταν ο ήλιος πέφτει...

Περισσότερα (και πιο εικαστικά) εδώ

Graffiti in Xanthi mural

2011-06-28T21:13:00.003+03:00

Σχετικά πρόσφατα (κάπου στο Πάσχα, ενώ έχουμε καλοκαίρι,wtf???) μαζεύτηκε κόσμος και ντουνιάς και κάναμε τον παραπάνω τοίχο. Όλες οι γενιές του graffiti στην πόλη μας σε έναν τοίχο. Πραγματικά πολύ πολύ όμορφη εμπειριά σε όλα τα επίπεδα. Εντζόι.

Περισσότερα στο άλλο μας παιδί

Goa-Kert, Χρυσούπολη, 2011

2011-05-25T12:11:00.001+03:00

Κομμάτι που κάναμε πρόσφατα μαζί με τον Γόα στην πόλη της Χρυσούπολης.Εντζόι..

Graffiti Fine Art

2011-05-25T09:11:00.002+03:00

Το Graffiti Fine Art είναι ένα ντοκυμαντέρ σχετικά με την καλλιτεχνική διάσταση του graffiti. Σε σκηνοθεσία Jared Levy. Περισσότερα δεν γνωρίζω γιατί δεν το έχω δει. Σύντομα κοντά μας...

Graffiti Fine Art - Official Extended Preview from Jared Levy on Vimeo.

Ioan-Azer-Kert, Εστίες ΔΠΘ

2011-05-17T19:37:00.004+03:00

Ένα μέρος που προσωπικά έχω λατρέψει. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι αυτό, εκείνο και το άλλο είναι στον ίδιο τοίχο. Κομμάτι με τους γνωστούς υπόπτους από Outopia crew.

Περισσότερα εδώ

DIRTY - LEAKY - JNB

2011-04-06T14:58:00.005+03:00

Βρώμικο και να στάζει....! Μη πάει ο νους σας σε οτιδήποτε σεξο-πορνο-διαστροφικό, μιλάμε για το bombακι. Ακόμα μία προσθήκη στον καμβά του αγαπημένου UOI.

Εντζόυ

1o Underground Hip-Hop Festival, Καβάλα 26/03/11

2011-03-22T13:19:00.000+02:00

Προγραμμα Φεστιβαλ:
11:00 Graffiti wall design start
13:30 Προβολη του ντοκυμαντερ "It Rules Ok!". μια σύντομη ξενάγηση στην ιστορία των djs και της χορευτικής μουσικής στις ΗΠΑ (η εφεύρεση του rock 'n' roll - οι μαύροι djs -disco - hip hop - καραϊβική - house)
Αποσπάσματα - απόδοση από το βιβλίο "DJ CULTURE" του Ulf Poschardt
...15:00 Συζητηση "Το Hip Hop κινημα": underground, νοοτροπια, lifestyle, ρατσισμος
17:30 Εναρξη Συναυλιας

Περισσότερα εδώ και εδώ

Bombάκι jnb

2011-03-22T13:13:00.000+02:00

Ελληνοφρένεια-ΗΣΑΠίτης

2011-02-16T09:32:00.006+02:00

"Φυλάω τα τρένα μην έρθουν και τα βάψουν οι graffiti". heheheee...

Γενικά σουρρεαλιστικός διάλογος. "Και γιατί να βάψουν τα τρένα, ας βάψουν το πουλί τους", τι πιο λογικό; Και γιατί το πουλί τους και όχι τα φρύδια τους ή τις μασχάλες τους; Δεν μπορούσε να πει το σπίτι τους κοκ; Η απάντηση του Αποστόλη για τα "ξενέρωτα" τρένα απλή και απέριτη.-

Αν δεν ήταν οι graffiti βέβαια ο κύριος μάλλον θα ξεροστάλιαζε έξω από τον ΟΑΕΔ..

Piece στις Εστίες ΔΠΘ

2011-02-15T13:28:00.000+02:00

το κομμάτι

Ένα κομμάτι που κάναμε πρόσφατα ο Besore και ο υποφαινόμενος. Πειραματιστήκαμε με κάτι που δεν είχε τύχει να επιχειρήσουμε πότε στο παρελθόν. Το σύνολο είναι δουλεμένο με χαρτοταινίες και πλαστικό ρολό. Το αρκετά περίεργο, μα συνάμα όμορφο, σε αύτη την ιστορία είναι ότι δεν έχεις αντίληψη του τι κάνεις μέχρι να τελειώσει. Έτσι, όταν έρχεται η στιγμή της αποκάλυψης, θυμίζει κάτι από άνοιγμα δώρου, όπου η ίδια η διαδικασία αποκτά άλλο νόημα και αξία, αυτό της προσμονής, της ανυπομονησίας αλλά και της αναβλητικότητας.

Crossing Lines

2011-02-10T09:53:00.003+02:00

Το Crossing Lines είναι ένα ντοκυμαντέρ μικρού μήκους του Andrew Telling που καταγράφει το ταξίδι του Ιρλανδού graffiti writer Conor Harrington στο Tel Aviv του Ισραήλ και τη Bethleham της Παλεστίνης τον Μάιο του 2010. Πέρα από τις πραγματικά πολύ όμορφες εικόνες και την ατμόσφαιρα που μεταφέρει το βίντεο, παρουσιάζει την δυνατότητα του graffiti να μεταμορφώνει τα τείχη (και όχι τους τοίχους) που είναι εκεί για να διαχωρίζουν (division walls) σε επιφάνειες επαφής, εποικοινωνίας, συμβολικής αντίστασης κοκ. Προερχόμενος ο καλλιτέχνης από μια χώρα με την ίδια "παράδοση" (βλ. Ιρλανδία, Belfast), καταγράφει τον τρόπο πρόσληψης τέτοιων δράσεων από την εκάστοτε κοινότητα. Μοιάζει κάθε φορά με ένα τελετουργικό, σαν μια performance, από και για την κοινότητα. Αλλώστε, είναι γνωστό, ότι πόλεις στις οποίες ορθώθηκαν τέτοια τείχη, αποτέλεσαν το κατεξοχήν σημείο εκτόνωσης των writers (βλ. Τείχος του Βερολίνου).

Sketchμπούκια και συχώριο

2011-02-05T15:16:00.005+02:00

Το γνώριμο, ως τώρα, sketchμπουκ μας τελείωσε. Λίγο κάποιες σημειώσεις, λίγο το ότι ο αριθμός των σελίδων του δεν είναι και τρομερός και λίγο η λυσαλέα παραγωγή σκίτσων τον τελευταίο μήνα είχε ως φυσικό επακόλουθο να sketchμπουκώσει. Η αλήθεια είναι ότι, από ένα σημείο και μετά, δεν βόλευε λόγο τόσο του μικού του μεγέθους (σελίδα μόλις 17x12cm) όσο και του λεπτού φύλου για σκίτσα μεγαλύτερης πολυπλοκότητας. Την δουλειά του πάντως την έκανε και με το παραπάνω και οφείλω να του πω δημόσιως ευχαριστώ! Πλέον, την σκιτάλη κρατάει ένα μπλοκ Α3 μέσα στο οποίο παρήχθει το παραπάνω στυλ. Σύντομα και σε τοιχάκι...

Production Γέφυρα Εστίες ΔΠΘ

2011-02-04T16:20:00.001+02:00

Πρόσφατα κάναμε αυτόν τον τοίχο με τα παιδιά από Outopia crew (Goa, Azer, Ioan).Ήταν να γίνει πιο καθαρός, αλλά λίγο τα τρελλά στάιλς των goa και ioan, λίγο και η καλή διάθεση και .... τσουπ το production άρχισε να στάζει, να επεκτείνεται κοκ.

Από τις πιο ευχάριστες στιγμές του 2011. More are about to come. Respect στους Outopia.

Περισσότερες φωτό εδώ. Εντζόι

Just aNother Bomb...

2011-02-04T12:29:00.009+02:00

Ένα bombaκι ακόμα σε gold-silver!

Αν δε μου τελειώναν τα cans (καταραμένο double-outline) μπορεί να είχα καλύτερο αποτέλεσμα...Ελπίζουμε στο κοντινό μέλλον... Εντζόυ!

Σημ: Γουστάρετε το νέο tag που λανσάρω;(πόρτα)

Exit Through The Gift Shop

2011-02-01T09:55:00.004+02:00

Ένας εκκεντρικός γάλλος καταστηματάρχης με εμμονή να καταγράφει κάθε λεπτό της καθημερινότητας σε βίντεο, εμπλέκεται από το πουθενά με το street art. Αποτέλεσμα; Καταφέρνει να γίνει πιστός ακόλουθος, συμμέτοχος και ντοκυμαντερίστας των μεγαλύτερων street artists του πλανήτη. Banksy, Shephard Fairey, Space Invader, Andre μερικοί μόνο από αυτούς. Μιας και όλοι είναι εν δυνάμει street artists, ο εν λόγω καταστηματάρχης θα ξεκινήσει την δική του πορεία (ως Mr.brainwash), αποδεικνύοντας ότι η έννοια της τέχνης γίνεται ολοένα και πιο παρωχημένη. Όπως αναφέρεται και στο trailer, σε έναν κόσμο όπως αυτό του graffiti που δεν γνωρίζει όρια και κανόνες, ο Mr.Brainwash κατάφερε με μιας να τους διαλύσει όλους.

Μια ταινία του Banksy, με όλα τα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν. Προβοκατόρικη, ευφυής, αστεία, ειρωνική. Ταυτόχρονα, ένα ταξίδι στα άδυτα των "ατελιέ" μερικών κορυφαίων street artists.

If You Could Collaborate, Job & Roel Wouters

2011-01-25T11:28:00.000+02:00

Θέλω ένα τέτοιο μαραφέτι για δώρο.

υγ. χωρίς τον buffer τύπο

Ασημί πρωτοχρονιά

2011-01-22T10:51:00.001+02:00

Παραμονή πρωτοχρονιάς κάναμε μια βόλτα στα όμορφα μέρη του νομού Ξάνθης. Οι εικόνες εγκατάλειψης γνώριμες, μα κάθε φορά μοναδικές. Αυτοί οι υπολοιματικοί χώροι αποτέλεσαν τον τόπο εισβολής. Παρακάτω κομμάτια από την βόλτα (Ποταμιά, Άβδηρα, Δέκαρχο) μαζί με τους Azer και Goa από Utopia crew. Enjoy the joyride..

Anti-graffiti irony

2011-01-13T17:13:00.007+02:00

Απλά ειρωνεία... τίποτε άλλο!

GPO is the Law

2011-01-13T10:06:00.003+02:00

Μια νέα έκδοση για τις εισβολές των street artists στα billboards. Πρόκειται για μια επιλεκτική, μα συνάμα χαρακτηριστική, καταγραφή της πραγματικότητας των μεγάλων οδικών αξόνων της πρωτεύουσας. Πειραιώς, Κηφισίας, Περιφερειακός κοκ, είναι λίγες μόνο από τις περιπτώσεις όπου οι κενές -πλέον- πινακίδες γεμίζουν με τα roll out. Η αισθητική τους απλή και επικοινωνιακή, η θεματολογία δε πολλές φορές ειρωνική. Δεν θα μπορούσα να παραλείψω το πραγματικά καταπληκτικό artwork, όπως δεν θα μπορούσα να μην εκφράσω την δυσαρέσκεια μου για την απουσία κειμένου και απόψεων. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο στην τιμή των 9 ευρώ.

" Πινακίδες σε δρόμους και ταράτσες έχουν μείνει τους τελευταίους μήνες λευκές, χωρίς κάποια καταχώριση, λόγω των πρόσφατων απαγορεύσεων στον τομέα της υπαίθριας διαφήμισης. Σε αυτούς τους "λευκούς καμβάδες" των άδειων billboards παρεμβαίνουν τα μέλη της ομάδας gpo.

Τα σχόλια-έργα τους που ξεφυτρώνουν παντού στην πόλη της Αθήνας καταγράφονται σε αυτήν εδώ την έκδοση. Μια καταγγελία για τις φονικές διαφημίσεις και ένα ειρωνικό κλείσιμο του ματιού στον ρόλο της τέχνης του δρόμου. "

(Εισαγωγικό σημείωμα της έκδοσης)

Επιπλέον βλέπε συνέντευξη των gpo στη lifo.

Για τα billboards βλέπε επίσης το ντοκιμαντέρ του Μανώλη Ανδριωτάκη "Προσοχή Φονικές Διαφημίσεις".

Kert, Εξάρχεια-Αθήνα, 2010

2011-01-12T16:47:00.004+02:00

Καλή χρονιά, χαρούμενη ασημί πρωτοχρονιά!

Είχα πει σε προηγούμενο ποστ ότι θα συμμετάσχω σε ένα ντοκυμαντέρ. Παρακάτω το κομμάτι που εκτέλεσα στα πλαίσια αυτού.

οδός Καλλιδρομίου

Info: Πρόκειται για μια σειρά ντοκιμαντέρ (περίπου των 20-25' έκαστο) τα οποία συνδυάζουν ένα χωρικό σημαίνον με μια περιοχή της Αθήνας, πχ Κηφισιά-Σαλόνι, Κυψέλη-Υπόγειο, Ηλιούπολη-Κατώφλι κοκ. Στην περίπτωσή μας τα Εξάρχεια με τον Τοίχο. Πρόκειται για μια παραγωγή της κρατικής τηλεόρασης η οποία θα αρχίσει να προβάλλεται τον Απρίλιο. Ο ακριβής αριθμός των επεισοδίων προσωπικά μου διαφεύγει. Σκηνοθέτες ο Θωμάς Κιάος και η Νατάσσα Σέγκου. Όσο για συνεργάτες, ουκ ολίγοι αλλά δεν τους γνωρίζω.

Εμπειρία: Η εμπειρία μου αυτή χωρίζεται σε δύο μέρη: από την μία η προφορική συνέντευξη και από την άλλη το γύρισμα. Όταν έφτασα στο σπίτι του σκηνοθέτη στα Εξάρχεια ,η αλήθεια είναι ότι ένιωθα μια α (έως ω) αμηχανία. Τελικά απεδείχθησαν πολύ ωραία άτομα. Δεύτερο στάδιο αμηχανίας όταν ειπώθηκε η ατάκα "ωραία, πάμε μέσα για την συνέντευξη;". Μην γνωρίζοντας τη διαδικασία φοβήθηκα ότι θα έπρεπε να αρχίσω να μιλάω και να μιλάω... Η συνέντευξη έγινε στην κουζίνα(!) συνοδευόμενη από εσπρεσάκι (αν και 21:00) και τσιγάρα. Αρχίζει η καλωδίωση. Κάτι μαραφέτια που δεν είχα ξαναδεί. "Ρε συ Νατάσσα, βγάλε λίγο ένα τσιμπιδάκι από τα μαλλιά σου για να στερεώσουμε το μικρόφωνο.. Ευτυχώς που φορούσες πουκάμισο" συμπλήρωσε απευθυνόμενος σε μένα. Γέλασα και ηρέμησα, μιας και όσο επίσημο είχε αρχίσει να γίνεται, να σου το τσιμπιδάκι... "-Για μίλα...-Τί να πω;!...-Ό,τι σου έρχεται, τεστ στον ήχο κάνουμε", αυτός ήταν ο σουρεαλιστικός διάλογος που ακολούθησε. Και μετά στο ψητό. Οι ερωτήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη. Τα παιδιά έδειχναν γνήσιο ενδιαφέρον και ενθουσιασμό, κάτι που απογείωνε και τον δικό μου. Η συνέντευξη κράτησε περίπου δύο ώρες (για υλικό περίπου πέντε λεπτών που αναλογούν στο 20λεπτο). Ομολογουμένως δεν κατάλαβα πώς πέρασαν, αν εξαιρέσει κανείς ότι είχε στεγνώσει το στόμα μου, μιας και οι ερωτήσεις των δύο σκηνοθετών ήταν πραγματικά πετυχημένες και όριζαν κάθε φορά ένα νέο πεδίο προβληματισμού.

Όσο για το γύρισμα, έγινε μετά από δύο βδομάδες και είχε και αυτό την πλάκα του. Ηχολήπτης, φωτιστής, σκηνοθέτης και ο γράφων στο βάθος να βάφει. Υπερρεαλισμός. "Πλάνο 1: Κουνάμε σπρέι. Πλάνο 2: Φοράς γάντια" κοκ. Τελικά ούτε τα μισά από τα, εξ αρχής λίγα, πλάνα που είχε στο νου του ο σκηνοθέτης δεν βγήκαν αλλά τράβηξε άλλα που δεν υπολόγιζε στην αρχή ως ενδιαφέροντα. Μετά από κάνα μισάωρο τελείωσε το σκηνικό με εμένα να είμαι μπριζομένος από τον βάψιμο (και με πόνο στο χέρι γιατί δεν έφτανα τόσο ψηλά) και τα παιδιά από το ολιγομελές συνεργείο να μαζεύουν.

Η συνολική γεύση; Το λιγότερο πρωτόγνωρη. Αναμένω να δω το σύνολο των ντοκιμαντέρ καθότι φαντάζομαι ότι θα έχουν πόλυ ενδιαφέρον.

Piracy on Walls

2010-12-13T12:11:00.003+02:00

Πρόσφατα βρέθηκα στην παρουσίαση ενός workshop που διοργάνωσε η ομάδα των Ισπανών hackitectura σε συνεργασία με ΕΜΠ στην Αθήνα, υπό τον τίτλο "Mapping the Commons". Σε αυτή υπήρχε και μια παρουσίαση ενός μικρού βίντεο του Παύλου Χατζόπουλου με τίτλο "Piracy on Walls", στο οποίο εμφανίζεται ο writer Sonke. Ο τελευταίος street artist, με ένα ιδιαιτέρως αναγνωρίσιμο στυλ χαρακτήρων έχει κάνει πολύ αισθητή την παρουσία του στην πρωτεύουσα. Τα υπόλοιπα στο βίντεο..

Sketchbook 2

2010-12-07T14:55:00.001+02:00

Το γνώριμο πλέον sketchbook γέμισε με μολύβιες και χρώμα (όπως άλλωστε και τα χέρια μου). Αυτή τη φορά σε μια σπουδή για πρόχειρα throwups. Μιας και εντός των ημερών θα συμμετάσχω σε ένα ντοκυμαντέρ (περισσότερες πληροφορίες και φωτό σε επόμενο ποστ) πρέπει να αποφασίσω πιο από τα παρακάτω σκίτσα να εκτελέσω. Πλιζ χελπ...

Ακατάληπτες Μουτζούρες

2010-12-06T15:00:00.001+02:00

Το βιβλίο που τιτλοφορείται "Ακατάληπτες Μουτζούρες" είναι μια ελληνική έκδοση του 2010 από τις εκδόσεις Γραμμή*500. Όπως σημειώνεται στις πρώτες σελίδες του βιβλίου "η Γραμμή 500 είναι μια ad hoc πρωτοβουλία η οποία γεννήθηκε στους κόλπους των ομάδων Μουσική Βάση Barbarossa και apeb.o.t. [...] η γραμμή 500 αποτελεί, επίσης, ένα μεταμεσονύχτιο δρομολόγιο αστικού λεωφορίου, που διανύει τη διαδρομή του ηλεκτρικού τις σκοτεινές ώρες που αυτός πέφτει για ύπνο. Ως εκ τούτου, μπορεί να λειτουργεί ως σημείο επαφής ανάμεσα σε νεαρούς γκραφιτάδες που έχουνε βγει για βάψιμο στα yards.."(σελ.4).

Πρόκειται για μια σύντομη συλλογή κειμένων, χωρισμένη σε δύο μέρη:

(α) προσφέρει την μετάφραση του κειμένου "Γέννηση και Αφομίωση του Γκραφίτι στη Ν.Υόρκη" που είναι κομμάτι του βιβλίου "Can't Stop. Won't Stop: A History of the Hip-Hop Generation"(2005) του Αμερικανού δημοσιογράφου Jeff Chang. (σελ.6-25)

(β) και συνοδεύεται από ένα κείμενο με το όνομα "...Η Ελλαδική Περίπτωση"(2010, σελ.26-35) του έλληνα writer jnor, ο οποίος επιχειρεί να καταγράψει την ελληνική σκηνή. Πολύ σωστά τονίζει εξ αρχής ότι "υπάρχουν τόσες ιστορίες του ελληνικού γκραφίτι, όσες είναι και οι υπογραφές που λερώνουν την όψη της Αθήνας: αμέτρητες"(σελ.27). Εκκινώντας από το '87 και τους FFC, περνώντας στα πρώτα φεστιβάλ και τα κυριότερα crews σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, καθώς και στις πιο διάσημες diy εκδόσεις, καταλήγει στην σημερινή έκφραση της ελληνικής σκηνής, σε μια απόπειρα να εντοπίσει "τον πλούτο των αντιφάσεων του (εκπληκτικά ανομοιογενούς) κοινωνικού κομματιού που εκφράζει"(σελ.35). Τέλος, συνοδεύεται από φωτογραφικό υλικό του ίδιου του jnor αλλά από γνώριμες φωτογραφίες παλαιώτερων εκδόσεων, ελληνικών ή μη, fanzine και βιβλίων.

Γενικά, πρόκειται για μια πολύ καλή προσπάθεια, συνάμα ιδιαίτερα οικονομική (το κόστος άλλωστε ανέρχεται μόλις στα 5 ευρώ), την οποία αξίζει κανείς να έχει στην βιβλιοθήκη του.

Προσωπικά το βρήκα σε βιβλιοπωλείο της Αθήνας αλλά τα παιδιά από την επαρχεία μπορούν να το παραγγείλουν από εδώ .

υγ. ευχαριστώ τον azer για την σύσταση.

Carpe Diem - Αυτοπροσώπος

2010-11-30T12:06:00.002+02:00

Μικρό αφιέρωμα-documentary της ΕΡΤ που αναφέρεται στην ελληνική ομάδα δημόσιας ζωgraffικής παρέμβασης Carpe Diem. Πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις από τον συγγραφέα σημαντικών εκδόσεων του ελληνικού graff Κ.Ιωσηφίδη, αλλά και μερικών ιστορικών μορφών της σκηνής, όπως ο Woozy και ο Σέιμ.

EΡΤ - Αυτοπροσώπος from Carpe Diem on Vimeo.

Bomb it 2

2010-10-07T15:52:00.000+03:00

Πριν από δύο χρόνια βγήκε ένα από τα, κατά την γνώμη μου, καλύτερα ντοκιμαντέρ σε σχέση με το graffiti, το bomb-it. Ο ίδιος δημιουργός θα ξαναγυρίσει τον κόσμο για να εντοπίσει νέα στυλ και άτομα που εμπλέκονται με το graffiti, αλλά θα φτάσει σε πόλεις που ναι μεν είναι μητροπόλεις αλλά ποτέ ως τώρα δεν ήταν γνωστές για το συγκεκριμένο κίνημα (Tel Aviv, Singapore, Bethlehem, Copenhagen, Chicago, Bangkok, Hong Kong, Melbourne, Perth, Austin and Jakarta.). Προσωπικά το αναμένω με ανυπομονησία...

Sketchbook

2010-10-01T09:16:00.002+03:00

Το φετινό καλοκαίρι είχα την τύχη να βρεθώ στην όμορφη Κρήτη (ω ναι, αρχίσανε τα ποστς που αναπολούν τις θερινές διακοπές) στα πλαίσια ενός workshop. Καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού με το καράβι (εν ονόματι "Μπλε ορίζοντας", βλ.αντίστοιχη φωτό) είχα μαζί το sketchbook μου, το οποίο λέρωσα αρκετά. Παρακάτω μερικά από τα σκιτσάκια τα οποία παρήχθησαν...

JnB Brickolage

2010-09-12T19:30:00.000+03:00

Back in town, back to business! Οι jnb επέστρεψαν από τις διακοπές τους..
Μια πλίνθινη περίφραξη ο χώρος επέμβασης. Από το bricolage στο brickolage.

before

after

fisheye lens (architecture school at the background)

Από την Ξάνθη με αγάπη, enjoy...

Το κορίτσι στον τοίχο

2010-06-25T11:27:00.000+03:00

(αναπαραγωγή από τις δημιουργούς)

Πρωταγωνιστούν οι: Μάλαμας Σωτηρίου, Έφη Τρασια, Δημήτρης Νότας και Τάσος Σμιρλόγλου
Σενάριο/Σκηνοθεσία/Παραγωγή: Γαβριήλ Ψαλτάκης
Σχεδιασμός Χαρακτήρων: Σταυρούλα και Χριστίνα Ανθηροπούλου
Μουσική: Κωνσταντής Παπακωνσταντίνου http://www.myspace.com/kostantispapak
Ήχος: Στέλιος Ντάρας http://www.myspace.com/ntast
Έδω μπορείτε να παρακολουθήσετε την ταινία:

και έδω είναι το λίνκ για να τη δείξετε στους φίλους σας από το εξωτερικό (αγγλικοί υπότιτλοι, ντε!) http://vimeo.com/12594831

Ασημί κ πάλι ασημί...

2010-06-18T10:45:00.005+03:00

Μετά από καιρό και ακατάσχετη φαγούρα, το πήρα απόφαση και πήγα στο Uni, του οποίου τα κτήρια αλλάζουν μέρα με τη μέρα δέρμα (κάνω πολύ παρέα με τον Kert) και έβαλα κ γω την πινελιά μου.
Η αίσθηση του bomb, βέβαια με τη σιγουριά οτι δε θα σε πιάσει κανείς δε πολυλέει, αλλά είναι εκτόνωση όπως κ να χει. Πόσο μάλλον όταν είναι ένα "ξερό" Silver-piece.... enjoy!

Σημ: Θα ακολουθήσει αφιέρωμα για τη φάση στο Uni μετά απο επιλογή φωτογραφιών

Talk My Shit

2010-06-11T20:35:00.000+03:00

You motherfucker better know how to act!

Καθημερινές εικόνες...

2010-06-04T21:15:00.006+03:00

Το γεγονός οτι και οι δύο φωτογραφίες έχουν σχέση με υποδήματα, είναι άκρως τυχαίο. Το σίγουρο όμως είναι οτι είναι εικόνες της καθημερινότητας που σε εκπλήσσουν με τον τρόπο που υπάρχουν στο χώρο (μα καλά ποιός είμαι, ο Kert ;) και σε προκαλούν να τις απαθανατίσεις! Συγκεκριμένα στη δεύτερη φωτό, στο σημείο αυτό αλλάζουν σχεδόν καθημερινά τα αντικείμενα που θα αντικρύσεις (αλλά δεν έχω πάντα την ευκαιρία να το φωτογραφίσω). Προσωπικά με ιντριγκάρει σαν concept. Enjoy!

Γέλως- Του δρόμου η τέχνη

2010-05-30T08:21:00.002+03:00

The Hip Hop Declaration of Peace

2010-05-10T10:55:00.001+03:00

http://www.declaration-of-peace.com/en/

T2B film festival

2010-05-10T07:45:00.003+03:00

14-15/05 στην Ταινοθήκη της Ελλάδος
Περισσότερα στο σύνδεσμο http://www.t2bipaff.org/

Bomb It: Los Angeles

2010-05-09T11:02:00.000+03:00

Bomb It: Los Angeles

Bone Collector Graffiti Fest

2010-05-03T09:39:00.005+03:00

Graffiti fest στην πόλη της Καβάλας για να τιμήσουμε τη μνήμη του Bone. Στις 23/05 οι jnb θα είναι εκεί.

Μια πρωτοβουλιά του Ars2 (Stb crew).

R.I.P GURU Ιούλιος 17, 1966 – Απρίλιος 19, 2010

2010-04-20T21:46:00.001+03:00

Λυπάμαι που το επόμενο post είναι και αυτό για ένα RIP. O MC των Gangstarr, Guru έφυγε χθές. Διάφορα ακούγονται, όπως καρκίνος κλπ. Δεν έχουν σημασία.. σημασία έχει η προσφορά του στη κοινότητα του hip hop και όχι μόνο.

"so I pray, remembering the days of my youth
as I prepare to meet my moment of truth"

Bone R.I.P.

2010-04-09T16:13:00.004+03:00

(dee71 memorial)

(o bone στο 52 τεύχος του SOUL MAG.)

(bone, desoe, kert - Σέρρες 07/05/2000)

(bone, kert, arlo - Κιμμέρια Ξάνθης 20/07/1999)

Βαμμένο τραίνο να είναι το όχημα στο τελευταίο σου ταξίδι...
Αντίο φίλε Bone-stb crew

WAR4

2010-04-03T15:52:00.005+03:00

107 λεπτά με μία έντονη μίξη graffiti, stripers, όπλα και βία. Bombimg ζωντανά στις πολεις των ΗΠΑ. Φυσικά συνοδευόμενο από dope new hip hop.

ps LINK EDW :P

JNB stencils preparation

2010-03-22T20:07:00.006+02:00

crime outfit...

baqure in action..

jnb triptych..

princess christine and kert..

Από την Ξάνθη με (λίγη ακόμη) αγάπη...

Στρατιωτικοί Ρυθμοί

2010-03-09T09:02:00.007+02:00

Σκοπιά, τέταρτο νούμερο, η φύση ησυχάζει. Ένα χαρακτηριστικό «ουκ», με εκνευριστικά μονότονο ρυθμό, δια στόματος κάποιου πουλιού είναι η βραδινή μου συντροφιά. Μετράω τα δευτερόλεπτα ανάμεσα από κάθε «επιφώνημα». Περίπου ανά πέντε δευτερόλεπτα. Ωραία, τώρα μπορώ να μετράω τα «ουκ» που είναι λιγότερα και να υπολογίζω πόση ώρα πέρασε. Λίγα μαθηματικά μπορεί να βοηθήσουν την αγρυπνία, σκέφτομαι. 1, 2, 3..12..1 λεπτό…2 λεπτά…3 λεπτά. Κάπου το έχασα. Ο ρυθμός του πτηνού η δική μου αρρυθμία. Μετά από λίγο παρατηρώ ότι το «ουκ» με παρέσυρε στο ρυθμό του και αναπνέω ταυτόχρονα, ισορυθμικά. Χρόνος κυκλικός σαν την καθημερινότητα στο στρατό. Βιολογικοί και κοινωνικοί ρυθμοί για μια στιγμή σε κατάσταση συντονισμού, σε κατάσταση έκθετη. «Ε, ψιτ, σειρά, έχε το νου σου ρε, κάτι ακούω, πρέπει να έρχεται έφοδος», μου ψιθυρίζει ο βοηθητικός σκοπός διαταράσσοντας το ρυθμό μου. Μόλις μετά παρατηρώ ότι τα «ουκ» έγιναν δύο. Η φύση ξύπνησε; Άρχισε ο διάλογος ή μήπως άλλαξε ο ρυθμός; Όχι, σίγουρα είναι δύο, ακούγονται από διαφορετικές μεριές. Ακούω τα βήματα. Ποια ήταν τα συνθηματικά; 5, 8, Τσεκούρι. Ουφ. Άκυρο, ήρθε απλά η αλλαγή μου. Πώς πέρασε τόσο γρήγορα η ώρα; Πόσο πολύ επηρεάζεται τελικά ο βιωμένος χρόνος από τους ρυθμούς… Τώρα που βρήκες παρέα σε αφήνω, να πάω να ξαπλώσω και εγώ λιγάκι.

JNB stencil

2010-02-20T18:37:00.003+02:00

Από την Ξάνθη με αγάπη..

Chimeres Carnival Party

2010-02-12T16:38:00.003+02:00

Οι chimeres και οι abseta bloggers, σας προσκαλούν σε ένα αποκριάτικο πάρτυ την κυριακή των ερωτήλων, στο bar barrio. Όποιος/α νιώθει αρκετά καρνάβαλος, και καλά με αυτό, παρακαλείται να παραστεί..

1year chimeres.fm party

2009-12-22T18:43:00.002+02:00

Η ραδιοφωνική ομάδα των chimeres γίνεται ενός έτους και σας προσκαλεί να σβήσετε μαζί της το πρώτο της κεράκι. Την Παρασκευή 08.01.10, οι παραγωγοί των chimeres στα ντεκς του Soul Upstairs υπόσχονται μια μοναδική embeeria (όσοι βρέθηκαν στο προηγούμενο πάρτυ ξέρουν...:-P) .

where the F$%@ is JNB ?

2009-12-15T22:22:00.005+02:00

Sand Art- Andres Amador

2009-11-04T13:30:00.006+02:00

Πάντα μου άρεσε η άμμος. Νομίζω σε όλους. Θυμίζει ανεμελιά, παιδικά παιχνίδια, κουβαδάκια, καλοκαιράκι κοκ. Πέρα από αυτό, μου αρέσει και σαν ύλη. Είναι εύπλαστη και εξαιρετικά εφήμερη η οποία απόπειρα δημιουργίας με αυτή. Η τέχνη της άμμου όμως είναι μια άλλη ιστορία. Προσωπικά, την έβρισκα λιγάκι κιτς, και αυτό γιατί μου θυμίζει αμερικανιές τύπου baywatch, όταν η Pamela Anderson "σκοντάφτει" τυχαία πάνω σε έναν τέτοιο καλλιτέχνη και ερωτεύονται και κάνουν οικογένεια, παιδιά και άλλα τέτοια. Η τέχνη της άμμου όμως δεν εξαντλείται σε καστράκια και δήθεν καλλιτέχνες... Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κύριος Andres Amador. Μου αρέσει πολύ τόσο γιατί εμπνέεται από οργανικές μορφές (κάτι μου λέει baqure ότι θα σου αρέσει..), συνήθης στο όριο στεριάς-θάλασσας, όσο και γιατί προσαρμόζει τις συνθέσεις του στο περιβάλλον που επιλέγει να τις τοποθετήσει. Όταν πάλι εμπνέεται από γεωμετρικά μοτίβα μου θυμίζει την τέχνη στα στάχυα, με μια τελειότητα που μοιάζει να ήρθε από άλλο πλανήτη. Πολύ όμορφη βρήκα και την ιδέα του να δημιουργήσει μια σύνθεση που εμπνέεται από τους ιαπωνικούς κήπους ζεν, ενδυναμώνοντας τη γαλήνη που μπορεί κανείς να νιώσει σε ένα τέτοιο τοπίο..

Φο μπιζου + άλλα...

2009-10-24T14:36:00.016+03:00

Ήθελα απο καιρό να ανεβάσω τούτο το ποστ και να ευλογήσω τα γένια μου, που μεγάλωσαν τελευταία. Η κατασκευή κοσμημάτων με απλά υλικά (σύρμα, κουμπιά, πηλό, ύφασμα κτλ) είναι κάτι που με κεντρίζει και μου εξάπτει το ενδιαφέρον. Πρόκειται για μία απλή διαδικασία, όπου πέρα από τα υλικά, θέλει κ λίγο φαντασία. Βεβαίως μπορείς να "κλέψεις" ιδέες, από παντού και υπάρχουν άπειρες κυρίως στο internet ( απλό googling θέλει). Σαφώς για πιο προσεγμένες δουλειές θέλει κ ένα παραπάνω "εξοπλισμό" , αν διαθέτεις εξτρα χρήματα. Δυστυχώς κάποια από τα υλικά είναι σχετικά ακριβά (π.χ. πηλός Cernit ή Fimo) μόνο και μόνο επειδή δεν υπάρχουν πολλά καταστήματα που διαθέτουν είδη hobby-εικαστικά κτλ. Παρόλα αυτά αν έχετε όρεξη κ θέλετε να κάνετε δώρα στους αγαπημένους σας (κυρίως θηλυκού γένους) είναι μια καλή λύση και σίγουρα θα εκτιμήσουν τη προσπάθειά σας, ασχέτως αποτελέσματος. Σίγουρα θα βελτιώνεστε με το καιρό.

Ορίστε ένα δείγμα,

Εντζόυ....

και ένα μικρό δείγμα από τα άλλα...

JNB ΦΑΚ ΓΙΕΑ !!!

P.S: Ζητώ ταπεινά συγνώμη για τη ποιότητα (κυρίως για το φωτισμό) των φωτοζ από τον besore (please forgive me...). Για τους υπόλοιπους: απλά μη δώσετε βάση

Is back!

2009-10-18T22:00:00.002+03:00

YO!

It's Alive...!!!

2009-09-21T14:49:00.006+03:00

Αφού σ'αυτό το μπλογκ μιλάμε για τέχνη και για άλλα περιέργα, ας τη συνδυάσουμε και με τη βιολογία...
Ο λόγος για τα "Living Drawings", όπως ονομάζονται ή εναλλακτικά "Agar Art". Πέρα από το γεγονός οτι είναι απίστευτα διασκεδαστικό, είναι και επιμορφωτικό!!! (BioLoge μου, θυμάσαι; χεχεχε) Και για όσους τους φαίνονται περίεργα όλα αυτά, εξπλεην: Καλλιεργούνται ζωντανοί μικροοργανισμοί στα δισκία (petri plates), όπου το περιεχόμενο υλικό (agar) καταβολίζεται (τρώνε τα κυτταράκια δηλαδή) είναι χρωμογόνο (chromogenic), οπότε και βλέπουμε αυτά τα πολύχρωμα σχεδιάκια....Το σχήμα το δίνουμε εμείς καθώς "απλώνουμε" τα κύτταρα με συγκεκριμένο εργαλείο...(ουαου). Εξίσου εντυπωσιακά είναι και αυτά που "φωτίζουν", λόγω φαινομένου βιοφωταύγειας (bioluminescent) (δείτε και το σχετικό video, καθώς τα κύτταρα, δυστυχώς, πεθαίνουν). Αν μπερδευτήκατε, ρωτήστε τον BioLogo.....

Εντζόυ....

p.s.: να δώσω και λινκ, μη το παίζω και έξυπνος.... (πάρτε και δεύτερο)

Light graffiti

2009-09-17T16:21:00.012+03:00

«Τι είναι τούτο πάλι ;» θα διερωτηθούν μερικοί, αλλά δεν πρόκειται για κάτι νέο. Το light graffiti είναι (νομίζω) μια έμπνευση του μεγάλου Pablo Picasso (1949), απλά τότε δεν το αποκάλεσε έτσι. Πρόκειται για κάτι που συμβαίνει σε όλους όσους τραβούν φωτογραφίες, με την διαφορά ότι το αποτέλεσμα της εικόνας που παράγουν δεν είναι (συνήθως) εμπρόθετο. Μια φωτογραφία από ένα bar με εσένα και τον κολλητό σου να χαμογελιέστε, την ίδια στιγμή που ο κλασσικός μπαρόβιος (γιατί πάντα πρέπει να υπάρχει ένας τέτοιος στο φόντο και να σου χαλάει τη φωτο;;;) ανάβει το τσιγάρο του, και…. ιδού το light graffiti!
Η συγκεκριμένη φωτογραφική τεχνική, γνωστή και ως light painting, είναι αυτή κατά την οποία ο φακός εκτίθεται για κάποια ώρα σε κινούμενη φωτεινή πηγή (για καλύτερη τεχνική ανάλυση-περιγραφή, διαφράγματα, χρόνους έκθεσης κτλ, παρακαλώ απευθυνθείτε στον besore, θα χαρεί να σας βοηθήσει…και μην ξεχνάτε ότι έρχεται αβίαστα στο χώρο σας). Συνηθίζεται να γίνεται το βράδυ, αλλά όχι απαραίτητα. Προϋποθέσεις; Μια φωτογραφική μηχανή (αν θέλετε να κάνετε σοβαρή δουλειά θα χρειαστείτε και τρίποδα) και ένας ή και περισσότεροι φακοί χειρός (ή ποδός, ή κεφαλιού ή ότι τραβάει η όρεξη σας).
Προσωπικά μου αρέσει, πρώτον, γιατί εμπεριέχει το συνθετικό graffiti (!), και δεύτερον γιατί μπορεί να έχει απεριόριστες εφαρμογές διάδρασης με τον χώρο. Η ιδέα της καταγραφής ιχνών, είτε αυτά είναι κίνησης είτε, είτε είτε κοκ, χωρίς μάλιστα να μένουν ίχνη στον φυσικό κόσμο, είναι αυτό που, για μένα, το κάνει μοναδικό εργαλείο. Είναι αυτό που αποδεικνύει ότι το φως μπορεί να δώσει σε πράγματα άλλο νόημα. Η ενσώματη κίνηση υπονοείται, δεν καταγράφεται (πρόκειται για μια φωτογραφία άλλωστε, όχι για βίντεο). Η εν λόγω τεχνική προσφέρεται όχι μόνο για διάδραση αλλά και για την δημιουργία αφηγήσεων. Επίσης, είναι ιδανική για γραφή (για να μην ξεχνιόμαστε).
Ιδού λοιπόν μερικές χαζές πρώτες homemade (literally) απόπειρες, δια χειρός kert και besore (στο ρόλο του θύματος ή του jesus, ο comz).
Say cheeeeeeeeese..

(για να μην ξεχνιόμαστε chimeres.gr)

(i'm here.. am i?)

(ο besore ξανασταυρώνεται)

(πρώτη αποτυχημένη απόπειρα του besore, θεωρώντας ότι γράφει σε τετράδιο/ δεύτερη απόπειρα, η οποία υπογραμμίζει την επιτυχία της)

(god save the queen)

(throwup?)

ps: για ωραία light graff δείτε εδώ, εδώ και εδώ. επίσης βλέπε του julien breton

Έκθεση graffiti στην Ξάνθη

2009-09-16T22:54:00.004+03:00

Την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009, στις 20:00, εγκαινιάζεται από το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, το Δήμο Ξάνθης και την Εταιρία Πολιτιστικής και Επιστημονικής Παρέμβασης «Εντρόπικα», στην αίθουσα εκδηλώσεων της καπναποθήκης «Π» η έκθεση γκράφιτι.

Περισσότερα εδώ
ps: Περιμένοντας ρεπορτάζ (update post) από τον besore..

Chimeres New Season Party 11/09

2009-09-06T21:16:00.012+03:00

Οι chimeres γιορτάζουν και προσκαλούν όλους τους ακροατές, αναγνώστες τους και μη στο πάρτυ που θα σηματοδοτήσει την έναρξη της νέας περιόδου..!
όσοι πιστοί προσέλθετε στο barrio, κεραμεικού 53, μεταξουργείο,
Παρασκευή 11 /09 , doors open στις 21:00μμ...
be there!
ps: δηλώστε συμμετοχή-ενθουσιασμό στο fb :D
ps2: και αν δεν πειστήκατε να ψηφίσετε υπέρ ακούστε και αυτό

Τι scάnς?

2009-08-17T22:27:00.014+03:00

Οι jnbs αντιμέτωποι (κυριολεκτικά!) με ένα φωτοτυπικό μηχάνημα...χαρά παιδιού και η παναγιά μαζί σας (μέρες που είναι..)

jnbeez

kert,besore,baqure

2nd graffiti fest, Koropi, Athens

2009-07-24T12:20:00.005+03:00

Περισσότερα εδώ, αν και τα λέει όλα η ίδια η αφίσα.

Απόψε βάφουμε- Greek Graffiti Video

2009-07-22T14:15:00.008+03:00

Graffiti ταινιάκι, από το βορρά με με αγάπη. SGB φάσεις...Jasone, Live και τα λοιπά καλόπαιδα... Get down with the Kings..
Ψαχουλέψτε και το soundtrack, το οποίο ντύνεται με τις φωνές των Pil, Warriorz, Stoixima (ft.Dask)...
Περισσότερα βιντεάκια από τους ίδιους εδώ

Contemporary Graffiti Videos

2009-07-07T09:53:00.005+03:00

Infamy, 2004, Μια γεύση από Αμέρικα..

Rash, 2005, Μια γεύση από Αυστραλία... (download)

Graffiti Documentary

FX: The movie, 1997, οι piece kings

Bomb the System,2002

Υγεία, Τσιγάρο, Αρχοντιά

2009-07-01T09:43:00.010+03:00

Και ναι, η 1η Ιουλίου είναι γεγονός! Οι έλληνες καλούνται από σήμερα και στο εξής να εγκαταλείψουν την βλαβερή συνήθεια του καπνίσματος, τουλάχιστον εν δήμω. Ιστορικά, όταν ανακαλύφθηκε ο καπνός, η ανθρωπότητα αγνοούσε τις αρνητικές συνέπειες που είχε στην υγεία, κάτι παραπλήσιο δηλαδή με αυτό που πρόκειται να πάθουμε στο μέλλον με την χρήση των κινητών...Χμμ, λέτε να τα απαγορεύσουν και αυτά;; Τα χρόνια περάσανε, το τσιγάρο έγινε συνήθεια και εμπλούτισε την καθημερινότητα των ανθρώπων, πόσο μάλλον των ελλήνων. Το τσιγάρο στην ελλάδα τραγουδήθηκε από μεγάλους ερμηνευτές (πχ. Καζαντζίδης, Μάλαμας κοκ), ταυτιζόμενο συνήθως με τον πόνο της ζωής, υμνήθηκε, ως κάτι που μας έκανε να ξεφεύγουμε και ως απαραίτητο συστατικό μιας νυχτερινής εξόρμησης, συμβολοποιήθηκε, ως στοιχείο της ελληνικής μαγκιάς και λεβεντιάς που δεν σκιάζεται μπρος τον πιθανό θάνατο που το τσιγάρο επιφέρει (ως άλλοι αθάνατοι θεοί του Ολύμπου ένα πράμα). Ας θυμηθούμε μόνο μερικές από τις εκφράσεις με τις οποίες κληροδότησε αυτή η συνήθεια τη γλώσσα μας, για να αντιληφθούμε το εύρος της (πχ. ένα τσιγάρο δρόμος κοκ).
Καμιά 25ριά χρόνια μετά την επιστημονική απόδειξη των συνεπειών στην υγεία, και αφού πρώτα είχε γίνει μανιώδης συνήθεια, όχι μόνο στους καπνιστές αλλά και στους μη, στην ελλάδα σκέφτηκαν να βγάλουν τις διαφημίσεις τσιγάρων από το δημόσιο χώρο της πόλης. Η τελευταία πρακτική έβαζε ούκ ολίγα λεφτά στα ταμεία των δήμων και έμμεσα, μέσω της φορολόγησης, στα κρατικά ταμεία. Έπειτα, το ελληνικό κράτος, γνωστό για τα αργά αντανακλαστικά του και για την χαρακτηριστική δυσκολία του στα μαθηματικά, πήρε χαρτί και μολύβι και τα έβαλε κάτω. 'Ως γνωστόν, οι αριθμοί δεν λένε ψέματα, τουλάχιστον όταν μιλάμε για χρήματα (ποσοτικό δεδομένο)και όχι ζωές (ποιοτικό δεδομένο). Άρχισε λοιπόν να συνειδητοποιεί ότι η περίθαλψη των ατόμων με προβλήματα υγείας, που έχουν ως πηγή το κάπνισμα, κόστιζε περισσότερο απ' τα χρήματα που έμπαιναν στα ταμεία του από διαφημίσεις, φόρους, παραγωγή και εξαγωγή. Θα μπορούσα σε αυτό το σημείο να αρχίσω να παραθέτω νούμερα, αλλά μου φαίνεται αδιανόητο να βάζω τα οικονομικά στοιχεία δίπλα σε αυτά των θανάτων ή των παθήσεων. Να θυμίσω εδώ, ότι η ελλάδα ήταν, δεν είναι πλέον, από τις χώρες με την μεγαλύτερη πρωτογενή παραγωγή καπνού στον κόσμο, αφού η γεωγραφία, το κλίμα και τα εδάφη κυρίως της βορείου ελλάδος, σε συνδυασμό με το κάποτε φθηνό εργατικό δυναμικό, την καθιστούσαν ιδανικό τόπο. Την σταδιακή εγκατάλειψη του τομέα μαρτυρά ένα εύρος καπναποθηκών στην Καβάλα, Ξάνθη κοκ. Βέβαια, κάποιες παραμένουν ζωντανές και κερδοφόρες, αλλά οι πιέσεις της Ε.Ε. προς την αντίθετη κατεύθυνση ήταν και είναι σημαντικές.
Γίνεται νομίζω κατανοητό ότι η ιστορία του καπνού και του καπνίσματος στην ελλάδα μας αποκαλύπτει τους πραγματικούς λόγους της απόφασης για το σταμάτημα του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους. Βέβαια, ο νόμος και η εφαρμογή του είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα σε αυτήν την χώρα. Αν και υποστηρίζω την συγκεκριμένη "αντικαπνιστική πρωτοβουλία", διατηρώ επιφυλάξεις τόσο για τους βαθύτερους σκοπούς της όσο και για την εφαρμογή της. Γιατί, όπως λέμε και στην γλώσσα μας, όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά...

υγ: είμαι περίεργος να δω τι θα κάνει η Κανέλλη...Από γραφική καπνίστρια θα γίνει αντιδραστική, ή καλυτερα, παράνομη;;;
υγ2: αξίζει κανείς να δει αυτές τις αντικαπνιστικές διαφημίσεις

Graffitoβιβλία

2009-06-26T19:23:00.004+03:00

Μιας και τελευταία τον καιρό μου τον περνάω διαβάζοντας, και μιας και η θεματική του blog μας, αν και ευρύτατη(!;), είναι κυρίως graffiti-oriented, είπα και εγώ να προτείνω μερικά βιβλία, τα οποία διάβασα πρόσφατα και άπτονται του αντικειμένου. Αυτό που πραγματικά μου άρεσε τρομερά ήταν το 5, ενώ καλύτερο μεθοδολογικά και σαν προσέγγιση ήταν το 2. Βέβαια, το 3 είναι δωράκι άρα μου άρεσε περισσότερο απ'όλα!. Μπορεί να ξεχωρίζω τα συγκεκριμένα δύο, παρ'όλα αυτά θεωρώ και τους έξι τίτλους άξιους ανάγνωσης.

(kertοβιβλία, kertοpc)

Austin J., 2001, Taking the Train: How Graffiti Art became an Urban Crisis in New York City, CUP, Νέα Υόρκη
Ferrell J., 1996, Crimes of Style: Urban Graffiti and the Politics of Criminality, NUP, Βοστόνη
Ιωσηφίδης Κ., 2007, …Στο Δρόμο, Μεταίχμιο, Αθήνα
Phillips S., 1999, Wallbangin’: Graffiti and Gangs in L.A., UCP, Σικάγο
McDonald N., 2001, The Graffiti Subculture: Youth, Masculinity and Identity in London and New York, Palgrave, Λονδίνο
Snyder G.J., 2009, Graffiti Lives: Beyond the Tag in New York’s Urban Underground, NYUP, Νέα Υόρκη

υποβρύχιο...

2009-06-19T15:46:00.003+03:00

Πόσα χρόνια σας γυρίζω πίσω Κερτίδη και Markotik ;;;

I'LL BE BAQ...(?)

2009-06-14T00:51:00.010+03:00

Επιστρέφω λοιπόν, αφού έχω πορωθεί και δεν υπάρχει επιστροφή, με τουτό το κομματάκι. Αντιθέτως με τον φίλτατο Κερτίδη =(μανάρι) το κομμάτι αυτό έγινε με το ποντίκι (όχι ακριβώς με το χέρι.....)=(κρύο αστειάκι). Είπα να δοκιμάσω το Φωτομαγαζί (αρχίζει και παγώνει) και ότι βγεί (Μπεσορ συγνώμη, θέλω κι άλλα ιδιαίτερα). Ικανοποιητικό θα έλεγα, αλλά δεν έχει την αίγλη, τη ζεστασιά, την αίσθηση ή όπως αλλιώς πείτε το, με αυτή του τοίχου (ακόμα και του χαρτιού). Ελπίζω (+ θέλω)=(παγετός μιλάμε) να επιστρέψω με λερωμένα χέρια και κάτι πιο χειροπιαστό....

Δεν αντεξα να μην επέμβω :P

baqure αγαπη μου δεν εχεις προβλημα ε?

besore

Του κώλου τα 9μηνα

2009-06-11T09:41:00.009+03:00

Η στρατιωτική θητεία έγινε 9μηνη, οι μετατάξεις τελείωσαν, οι 25ριδές ζορίζονται. Καλά και κακά νέα για τους πιτσιρικάδες, άνω των 25, που δεν έχουν πάει ακόμα να υπηρετήσουν την μαμά πατρίδα. 9 μήνες είναι σαφώς καλύτερα από 12, αφού δεν τους χρωστάμε ούτε μια ώρα παραπάνω. Οι μετατάξεις τελείωσαν, αυτό σημαίνει ότι οι βισματάρες από αεροπορεία και ναυτικό θα πάνε στο στρατό ξηράς, όπου θα έχουν άλλο μεγάλο βίσμα και θα την βολεψουν όπως και να χει. Αναβολές για μεταπτυχιακά ή διδακτορικά δεν θα χορηγούνται πλέον διότι οι σπουδές αυτές «φέρνουν πολύ κοντά τον πτυχιούχο στην αγορά εργασίας και τότε είναι αρκετά δύσκολο να στρατευθεί ή να προσαρμοστεί στο στρατιωτικό περιβάλλον». Το κακό δεν είναι ότι δεν μπορεί κανείς να πάρει άλλη αναβολή για περετέρο σπουδές, αλλά γιατί δεν μπορεί να πάρει αναβολή για καναδυό εκλογικές αναμέρτησεις σαν αυτήν της 7ης Ιουνίου. Αυτό αυτομάτως θα σήμαινε ότι θα γλυτώσει και την θητεία, γιατί λίγο στραβά να τα βρει το ΠΑΣΟΚ στις βουλευτικές, λίγο κουτσά η ΝΔ στις δημοτικές, θα κόψουν από κάνα τρίμηνο ακόμη έκαστη παράταξη. Αλλά προς θεού, μην σκεφτεί κανείς ότι η μείωση της θητεία είναι επικοινωνιακό τρικ...

Walls Don't Lie (it's true)

2009-05-28T17:17:00.039+03:00

Και ναι το πολυπόθητο ποστ ήρθε για να καταπλήξει τους πάντες !!!
Μιλάω φυσικά για το φεστιβαλ graffiti που πραγματοποίηθηκε στα Ιωάννινα στις 23/05, στα πλαίσια της φοιτητικής εβδομάδας. Μαζευτήκαμε το όμορφο πρωινό του Σαββάτου στο Πανεπιστήμιο, όλα τα καλόπαιδα, μοιράσαμε τα σπρέυζ, με κατεύθυνση τα τμήματα Παιδαγωγικού (εκ του πονηρού...). Ο χώρος ήταν ήδη έτοιμος, τα παιδιά έκαναν πολύ καλή δουλειά με το background απο προηγούμενες μέρες, και η φάση ξεκίνησε !!! Η ζέστη ήταν αφόρητη βέβαια, αλλά ο χρόνος (+ ο χώρος) ήταν όλος δικός μας. Γνωριμίες, συναντήσεις με παλιούς φίλους (Bonε, αγόραρε) και χρώμα να χορτάσει το μάτι σου !!! Να τονίσω οτι εξεπλάγην με τη χρηματοδότηση του Πανεπιστημίου;;;; (ακόμα ένα μπράβο, guyz) για να οργανωθεί η κατάσταση και να ευχαριστήσουμε το Ασή μι.925 για τα σπρέυ.

Ας αφήσω λοιπόν να μιλήσουν οι φότοζ. Εντζόυ δε στάιλς....

PS 1: Den allazei se ellhnika, pleon (gamwth mou, besore help !!!! WTF ?)

PS 2: Ena megalo euxaristw ston Swto k ta ypoloipa paidia (P.T.E.T) pou kataferan k ta tsimpisan apo ton prytanh gia na goustaroume oloi (Walls don't lie II ?) (Me porwses file)

PS 3: Sorry kuriws stous writers pou stis photoz ta kommatia apathanatistikan se hmitelh fash, an kai exei k auto thn omorfia tou (meta apo apaithsh tha paw gia deftero shootin')

PS 4: Sorry se olous pou to kommati mou einai se prwtogonh katastash k tha anagastoun na to doun, xexe !!!

Hello, my name is Barbie

2009-05-26T18:49:00.009+03:00

Πριν από μερικές μέρες, μια φίλη μου είπε ότι δουλεύει στο παράρτημα της Mattel, γνωστής πολυεθνικής που παράγει παιδικά παιχνίδια, με πιο γνωστό την προσφιλή Barbie. Μου κίνησε λοιπόν την περιέργεια να κοιτάξω τι και πως τρέχει με την Mattel και έτσι έμαθα ότι προσφάτως η γνωστή κούκλα έκλεισε τα 50 της χρόνια. Έπεσα επίσης σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Hannah Booth στην Guardian, που μιλά για τις άπειρες δουλειές- ρόλους που έχει αλλάξει- υποδυθεί η ξανθιά κούκλα. Το πνευματικό παιδί-προϊόν της Ruth Handler, που λανσαρίστηκε στην αμερικανική αγορά στις 9 Μαρτίου του 1959, έχει ουκ ολίγες δουλείες στο βιογραφικό της, από αστροναύτης και fashion director στα ‘60s και από χειρούργος και γυμνάστρια στα ‘70s, έφτασε να γίνει rapper και αρχαιολόγος αλλά ακόμη και υποψήφια Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών… Χμ, διόλου άσχημα τα κατορθώματά της για μια κούκλα! Όλα αυτά όμως γιατί; Μα γιατί άλλο, για να έχει λεφτά να αγοράσει ρούχα, αφού η εκάστοτε καριέρα της Barbie συνεπάγεται και τα αντίστοιχα σύνεργα στο kit. Αλλά αν δεν ντυθεί με ρούχα από τους ακριβότερους οίκους μόδας, πως θα καταφέρει να έχει τον κούκλο John-John, δίκην όμορφου πρίγκιπα στην παρούσα περίπτωση.

Βέβαια, μετά από τόσα χρόνια, η πενηντάχρονη ξανθιά καλλονή δεν θα μπορούσε να μην υποστεί και τα ρεκτιφιέ της: το στήθος της μίκρυνε και οι αναλογίες της ήρθαν να πλησιάσουν τις πραγματικές. Πολλοί (κακεντρεχείς;) της προσάπτουν το «σύνδρομο Barbie», που είναι επί της ουσίας ένας συνδυασμός τροφικών διαταραχών και ψευδών ελπίδων για λαμπρή καριέρα. Φυσικά οι της Mattel απαντούν χαρακτηριστικά “Absolute rubbish”. Άλλοι πάλι δεν συμφωνούν με τις «διαπιστεύσεις» της εταιρίας και διακηρύττουν ότι περνά αρνητικά στερεότυπα τόσο σε επίπεδο φαντασίας και προοπτικών, όσο και σε επίπεδο έμφυλο. Η Mattel πάντως σημειώνει ότι η κουκλίτσα τους προσαρμόζεται στα κοινωνικά δεδομένα και δρώμενα, δεν μένει πίσω, και αυτό ακριβώς είναι που την κάνει τόσο διάσημη, αφού “is being where your consumer is ”. Στην πραγματικότητα, η Mattel και εμπαίζει και τροφοδοτεί, ή ακόμη χειρότερα διδάσκει, την ανασφάλεια στα διαμορφωτικά χρόνια των παιδιών. Με τρία δις κουκλίτσες να έχουν πλημμυρίσει τον πλανήτη, το όνομα Barbie αυτή τη στιγμή είναι το συνώνυμο της ομορφιάς και το κρυφό (ή λανθάνον) νόημα ζωής για εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες. Σε καμία περίπτωση δεν ισχυρίζομαι ότι τα κοριτσάκια είναι τόσο χαζά για να φάνε ένα τέτοιο παραμύθι. Αυτό που ισχυρίζομαι είναι ότι ο συνδυασμός της ανάδειξης των προτύπων – στερεοτύπων από τα μμε και τέτοια «πετυχημένα» κουκλάκια μπορούν να φέρουν σε σύγχυση ένα παιδικό μυαλό.

Αυτά, κατά τ’ άλλα, θα αδράξω την ευκαιρία να της ευχηθώ να τα εκατοστίσει!

Αξίζει επίσης να διαβάσετε αυτό, αυτό, αυτό και αυτό.

Bomb-it baby!

2009-05-22T17:12:00.007+03:00

Είναι γεγονός ότι υπάρχει ακόμη μεγάλο ενδιαφέρον για το αστικό-εικαστικό φαινόμενο που ακούει στο όνομα graffiti. Όπως είναι επίσης γεγονός ότι εδώ και περίπου 20 χρόνια δεν υπήρξε κάποια νέα ταινία-ντοκιμαντέρ που να καταπιάνεται με την συγκεκριμένη δραστηριότητα, και όχι με το σύνολο της hip-hop. Πρόσφατα, μια τέτοια ταινία ήρθε να καλύψει το κενό που άφησαν πίσω τους αυτά τα 20 χρόνια από τις τελευταίες ταινίες του είδους (Wildstyle και StyleWars,βλ. το αντίστοιχο post). Ο λόγος για το Bomb-It (2008) του Jon Reiss (director και producer), που ξεκινώντας από τις "ρίζες" και ακολουθώντας την ιστορία του graffiti καταφέρνει να προσεγγίσει το φαινόμενο σε παγκόσμια κλίμακα, χωρίς να περιορίζεται στην Νέα Υόρκη, όπως συνηθίζεται. Έτσι, παρουσιάζει με περισσή μαεστρία το πόσο πολύ διαφοροποιούνται τα στυλ ανά τον κόσμο, ενώ την ίδια στιγμή αναδικνύει τις ισχυρές επιρροές που δέχονται από την αστική κουλτούρα της πόλης που τα φιλοξενεί. Μερικές ιστορικές φιγούρες του είδους θα παρελάσουν μπροστά από τα μάτια σας. Άρα.. enjoy

Περισσότερα εδώ

Style Matters

2009-05-20T14:59:00.011+03:00

Επειδή με πόρωσε ο baqure και μόνο με τη σκέψη ότι θα βάψει στο πρσεχές φεστιβάλ graffiti στα Γιάννενα, είπα να βάλω τα χεράκια μου να δουλέψουν, αντί να τα τρώω (ή να με τρων... είναι κομματάκι interactive η σχέση μας). Έτσι, μετά από πολλές ώρες (έχουμε ξεσυνηθίσει για, αλλά μάθε τέχνη και αστηνέ, και διάφορα άλλα τέτοια χαριτωμένα) έκανα το σκιτσάκι που βλέπετε παραπάνω..

Wildstyle for your eyes only. Hope you like it..

ps1:baqure ανέβασε το σκίτσο που θα κάνεις ρε..
ps2: αν δεν έχεις έτοιμο κάνε αυτό :P
ps3:besore yo
ps4:και με χρωματάκι για να δείτε τι όμορφα μαρκαδοράκια έχω

Η Ρίζα του Κακού ;

2009-05-16T15:16:00.009+03:00

Ή πιο σωστά The Root of All Evil ? (1) (2), ένα documentary του 2006 με narrator το γνωστό βιολόγο Richard Dawkins, που πραγματεύεται το πώς η θρησκεία επηρεάζει (κακόβουλα πάντα...) τη κοινωνία. Ο Dawkins συνεχώς έρχεται σε αντιπαράθεση με διάφορους θρησκευτικούς ηγέτες (?) αλλά και άτομα βαθιά θρησκευόμενα (αμερικανικός φονταμενταλισμός φουλ, και οχι μόνο), για το ΓΕΓΟΝΟΣ ότι η ανθρωπότητα θα ήταν πολύ καλύτερα ΧΩΡΙΣ τη θρησκέια !!(στη πυρά, στη πυρά ..). Προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με το συνάδελφο Dawkins (xexexe), ότι η θρησκεία μπορεί να μην είναι ακριβώς η ρίζα ΟΛΩΝ των κακών, αλλά πολλά ξεκίνησαν στο ΟΝΟΜΑ αυτής (Ιν δε νέιμ οφ Γκοντ !!!!- Ιερά Εξέταση, Τζιχάντ κτλ)

Βέβαια είναι τηλεοπτικό (σαν documentary), οπότε δίνει μόνο το έναυσμα για παραπάνω ψάξιμο. Υπάρχει πολύ ψωμί για συζήτηση και κυρίως έριδες (i love intrigues !!!) Το είδα πρόσφατα και νομίζω οτι αξίζει αυτη η 1,5 ώρα. Χωρίζεται σε δύο μέρη (εξ ου και τα link, για downloading, αρκεί να έχετε λογαριασμό-προσπαθώ να αποφύγω τη περιττή διαφήμιση, αλλά μπααα)

Εντζόυ αγκαίν !!!!

Q-Bert...for your blue eyes only

2009-05-16T03:09:00.014+03:00

Μόλις επέστρεψα από το live του Dj Q-Bert (αν δεν ξέρετε για ποιον μιλάω, κοιτάξτε το προηγούμενο post).. Λίγος κόσμος η αλήθεια είναι. Όταν ένας θρύλος του turntablism επισκέπτεται την Αθήνα, έστω και για δεύτερη φορά, περιμένεις περισσότερο λαό.. Γεμάτο το Bios, αλλά όχι φοβερός πανικός, που θα έλεγε και ο φίλος besore. Όσο για τον Αμερικάνο, με Φιλλιπινέζικες καταβολές , Hip-Hop DJ, τι να πω... Νόμιζα ότι θα δω περίπου ότι σε ένα βίντεο του youtube, αλλά έκανα λάθος (ήταν απίστευτα πιο κοντός από ότι περίμενα, και με την καμία δεν έπιανες την ηλικία του, 40άρη πλέον, ντι-τζέϊ). Τα χέρια του Q-Bert πήραν φωτιά και τα βινύλια του (όσα του έμειναν δλδ, γιατί τα μισά τα πέταξε στον κόσμο!) σίγουρα δεν μπορεί να τα ξαναχρησιμοποιήσει. Skills μέχρι το διάστημα, και παραγωγές που άλλο να νομίζεις ότι τις νιώθεις από το mixtape και άλλο να τις βλέπεις να συνθέτοναι μπρος τα μάτια σου... Όσο για το "παρασκήνιο", απολαύσαμε και έναν χαρούμενο "διάλογο" στα decks του κυρίου Q-Bert με τον έλληνα γνώριμο Sparky-T.. Με λίγα λόγια: Hip-Hop Φάσεις!! Όποιος το έχασε, έχασε......

What is a dj, if he can't scratch?

2009-05-13T17:32:00.004+03:00

Η ταινία Scratch (2001) του Brad Blondheim που καταπιάνεται με ένα από τα τέσσερα στοιχεία του hip-hop, το djing. Enjoy...

Hip-Hop: Beyond Beats and Rhymes

2009-05-12T16:39:00.009+03:00

Το βίντεο που ακολουθεί μιλά για την "αρσενικότητα" (masculinity) στην hip-hop σκηνή, δίνοτας έμφαση στη rap, ως προιόν της μαύρης κοινότητας και συνδιάζοντάς την με τα πρότυπα που παράγονται από την Αμερικανική "κοινωνία του θεάματος". Είχα την τύχη να το παρακολουθήσω πριν από δύο χρόνια στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσ/νίκης. Το είχα ξεχάσει, αν και μου είχε κάνει πολύ εντύπωση, ίσως γιατί τότε δεν είχα internet για να το αναζητήσω. Μιας και τον τελευταίο καιρό έχω (επι)στρέψει την προσοχή μου στην συγκρότηση της υποκουλτούρας, το εν λόγο ντοκιμαντέρ αναδύθηκε από την μνήμη μου. Ζητήματα που συνθέτουν, και ίσως μερικές φορές "νομιμοποιούν", την ύπαρξη μια υποκουλτούρας, στο παρόν βίντεο τίθενται υπό ερώτηση, ακολουθώντας μια έμφυλη προσέγγιση (gender studies). Ερευνητής και δημιουργός του ντοκιμαντέρ είναι ο Byron Hurt (2007).

Για περισσότερα εδώ , εδώ και εδώ

Αστικές Ιχνηλασίες

2009-05-11T17:30:00.009+03:00

Μέχρι πριν από μερικές μέρες οι όμορφοι ήχοι από κομπρεσέρ και σκαφτικά μηχανήματα από έναν γειτονικό οικόπεδο ήταν αυτοί που έντυναν το πρωινό μου soundtrack. Δεν μπορώ να πω ότι με χαροποιούσε ιδιαίτερα η κατεδάφιση του συγκεκριμένου κτιρίου γιατί ήταν από τα λίγα εναπομείναντα στην περιοχή που είχαν υπαχθεί, το πάλε ποτέ, στο πλαίσιο χαμηλού συντελεστή δόμησης, χωρίς βέβαια να αποτελεί και αρχιτεκτονική κληρονομιά.

Τα ίχνη που ακολουθούν μια κατεδάφιση, και παρουσιάζονται ως προβολές της τομής του κτιρίου στα γειτνιάζοντα, έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον από μόνα τους, αν αναλογιστεί κανείς ότι για πρώτη φορά το εσωτερικό του κτιρίου εμφανίζεται στο δημόσιο μάτι. Στα ίχνη αυτά μπορείς να διαβάσεις τα κατασκευαστικά στοιχεία που κάποτε συγκροτούσαν το σκελετό του κτιρίου, είτε τα όρια του βάθους του οικοπέδου, είτε που βρισκόταν το κλιμακοστάσιο και πως ήταν σχεδιασμένο, είτε ακόμη και τα διαφορετικά δωμάτια, είτε... Είναι συναρπαστικό να γνωρίζεις κάτι που ήξερες μόνο επιφανειακά εκ των έσω, την στιγμή που αυτό παύει να υπάρχει.

Σήμερα όμως, μετά το πέρας της προαναφερθείσας κατεδάφισης, η αρχιτεκτονική μου περιέργεια με ώθησε να περάσω να δω την «πρόοδο των εργασιών» (άσε που σταμάτησαν τα κομπρεσέρ και σα να μου έλειψαν!)… Έκπληκτος, πέρα από όλα αυτά τα κατασκευαστικά κτλ- αρχιτεκτονικά μέλη, βρέθηκα μπροστά σε διάφορες τοιχογραφίες με τις οποίες είχαν διακοσμήσει οι κάτοικοι το εσωτερικό: ένα τραπέζι μπιλιάρδου μέσα σε ένα δάσος στον έναν όροφο, τριαντάφυλλα σε μαύρο φόντο σε ένα άλλο δωμάτιο, ψυχεδελικά σχήματα και χρώματα στον από κάτω όροφο. Μια ολόκληρη ιστορία ζωής παρέλασε μπροστά από τα μάτια μου. Ένιωσα σαν να γνώριζα τους κατοίκους αυτού του σπιτιού ή έστω πυροδότησε την φαντασία μου να πλάσει ένα σενάριο…"Ο πατέρας που ήταν στην Αμερική σε ένα μπαρ όπου η ρομαντική Ελληνίδα σύζυγος τον γνώρισε γιατί είχε πάει να επισκεφθεί τον θείο της. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εγκαθίστανται εδώ όπου μεγαλώνουν τον γιο, ο οποίος είχε επαναστατική εφηβεία, με μουσικές στη διαπασών που έκαναν τους γονείς να του βάζουν τις φωνές κάθε τόσο. Τώρα πια όμως μεγάλωσε, έφυγε φοιτητής στο εξωτερικό, αλλά δεν επέστρεψε, και πιθανότατα δεν σκοπεύει να το κάνει. Έτσι και το ζευγάρι πλέον αποφάσισε ότι δεν έχει ανάγκη τόσο μεγάλο σπίτι. Στα 100 μ2 του καινούργιου τους σπιτιού, το τραπέζι του μπιλιάρδου θα χωρέσει στο υπνοδωματίου του γιου περιμενοντας να τελειώσουν την παρτίδα που άφησαν στη μέση…"

Graffiti Videos- Back to the Day

2009-05-10T13:10:00.007+03:00

Beatstreet, Latham S., MGM Films, 1984

Style Wars, Chalfant H., Silver T., Plexfilm, 1985

Wild Style, Ahearn C., MGM Films, 1983

Ζήσε Μάη να πιεις τριφύλλι

2009-05-08T20:07:00.008+03:00

Παρασκευή βράδυ...Μάης. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, σήμερα είναι η πρώτη μέρα του καλοκαιριού. Τι καλύτερο λοιπόν από Την μπύρα με τον γνώριμο shamrock (=τριφύλλι, έμβλημα της Ιρλανδίας) σχηματισμένο στον πυκνό αφρό της. Enjoy Guinness for strength!
(μήπως να βάλουμε κανά bannerάκι με διαφημίσεις;;;!)

Destructivism

2009-05-07T19:43:00.002+03:00

πραγματικά δεν έχω να πω τίποτα

(ΖΩ)GRAFFIZONTAΣ;;;;;

2009-05-05T22:42:00.006+03:00

Με αφορμή το παρακάτω ποστάκι, του φιλτάτου Κερτ, παραθέτω μια προσπάθεια-ας τη πούμε ετσι-ενός piece, αρκετά old school, πιθανόν (δε θα κάνω ανάλυση, αυτά τ' αφήνω στον Κερτ). Σε μια κατάσταση, όπου όχι μόνο σε τρώνε τα χέρια σου, αλλά ο τοίχος σε παρακαλάει, το ζητάει και αυτό που επιβάλλεται είναι να του κάνεις τη χάρη. Βέβαια το κομμάτι δεν είναι κάτι το αξιόλογο (το ταλέντο χανέται ;;;; Χεχεχε), μια στο τόσο όμως είναι χρήσιμο (+ σοφό) να το εκτονώνεις και ας σου βγεί μολοκίο..... Εντζόι.....

Ζωgraffiζοντας

2009-05-05T21:46:00.005+03:00

Μιας και εδώ και κάποιο καιρό, λόγο διαβασμάτων κτλ, η δημιουργική παραγωγή έχει πέσει, αλλά τα χέρια μας μας τρώνε, σκέφτηκα να postάρω (που λέμε εμείς οι έλληνες μπλόγκερζ) το ζωgraffiti που έκανα σε ένα χαριτωμένο, πλην άνοστο, σημειωματάριο που έπεσε στα χέρια μου προσφάτως. Το συγκεκριμένο σημειωματάριο είναι από ένα υλικό που θυμίζει δέρμα, αν και δεν είμαι σίγουρος, γιατί η μυρωδιά του απλά προσεγγίζει την γνώριμη και χαρακτηριστική μυρωδιά του δέρματος. Παρόλα αυτά δηλώνω ενθουσιασμένος για την απορροφητικότητα του! Η ζωγραφιά έγινε με ανεξίτηλο μαρκαδοράκι, μύτης μόλις 0.3 , μαύρου χρώματος (σωωωωπα!). Θα ήθελα να του προσθέσω και λευκό αλλά το μαρκαδοράκι μου χάλασε :S . Σκοπός ήταν να μοιάζει με NY bomb των '80, που είναι και της μόδας τώρα τελευταία στο graphic design!! Πιθανότατα να το εμπλουτίσω και λίγο στο μέλλον, αλλά μέχρι τότε βλέπουμε...

Κατσικάκια άντερ πρέσουρ

2009-04-15T19:38:00.007+03:00

Την στιγμή που η προσφιλής "οικονομική κρίση" συρρικνώνει το πορτοφολάκι της υπερίφανης ελληνίδας νοικοκυράς, ο παραδοσιακός πασχαλινός οβελίας παίρνει τα πάνω του, διεκδικώντας τοιουτοτρόπως την εκδίκησή του, ασχέτως αν κάποιοι ισχυρίζονται ότι "η τιμή του πασχαλινού οβελία κυμαίννεται στα περσινά επίπεδα". Οι συνολικοί υπολογισμοί του πασχαλινού τραπεζιού δίνουν και παίρνουν, ενώ η κρίση στην αγορά έχει οδηγήσει τους εμπόρους σε σκληρά παζάρια με τους κτηνοτρόφους...Πάνω από τα νεκρά κατσίκια λοιπόν, κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους και κάποιοι άλλοι τα κατακόκκινα (παραδοσιακά πράγματα, όχι αυτά τα καινούργια τα psychedelic) πασχαλινά αυγά, που στην προκειμένη παίζουν το ρόλο του λυχναρίου (δηλαδή ζητείται τζίνι..).

Αυτά τα ολίγα. Μην φάτε, έχουμε σούβλα..

Υλικά:
- 1 αρνί 10 κιλών
- αλάτι - πιπέρι
- λάδι
- χυμός λεμονιού
- ρίγανη

Εκτέλεση:
-Αφαιρούμε τη συκωταριά από το σφάγιο, αφήνοντας όμως τα νεφράκια στη θέση τους.
-Περνούμε τη σούβλα κατά μήκος του αρνιού. Η σούβλα πρέπει να περάσει μέσα από τον λαιμό, ώστε να βγει από το μέσον του κεφαλιού. Στερεώνουμε το αρνί στην σούβλα δένοντας το με ένα καθαρό σύρμα. Το συγκρατούμε πολύ γερά κατ΄ αρχήν στον λαιμό και μετά δένουμε τα πόδια. Καλό είναι να το δέσουμε και στην ράχη, ανοίγοντας δύο τρύπες στο κρέας. Επίσης, δένουμε καλά και την σπονδυλική στήλη πάνω στη σούβλα.
- Αλείφουμε το αρνί μέσα και έξω με αλάτι και πιπέρι και ράβουμε την κοιλιά.
-Στο μεταξύ, η φωτιά πρέπει να έχει ανάψει από νωρίς. Το ιδανικό ξύλο σε αυτή την περίπτωση είναι οι κληματόβεργες. Περιμένουμε να καούν τα ξύλα καλά, να κάτσει η φλόγα και να μείνουν μόνο τα πυρακτωμένα κάρβουνα. Τοποθετούμε την σούβλα ψηλά, μακριά από την φωτιά και περιστρέφουμε το αρνί σχετικά γρήγορα. Σε μία ώρα περίπου χαμηλώνουμε την σούβλα πιο κοντά στα κάρβουνα και συνεχίζουμε την περιστροφή πιο αργά.
-Μετά από 2-3 ώρες ψησίματος το κρέας στις κλειδώσεις των ποδιών αρχίζει να ανοίγει, τότε το αρνί μας είναι σχεδόν έτοιμο. Πλησιάζουμε την σούβλα ακόμη πιο κοντά στη φωτιά και συνεχίζουμε το ψήσιμο γυρνώντας ακόμη πιο αργά την σούβλα. Ένα καλό σουβλιστό αρνί θέλει περίπου 4 ώρες για να ψηθεί καλά.
-Καθ΄ όλη τη διάρκεια του ψησίματος αλείφουμε το αρνί με λαδολέμονο που περιέχει ρίγανη και σκόρδο. Για την μεριδοποίηση θα χρειαστούμε ένα μεγάλο ταψί ή δίσκο, ένα μπαλταδάκι κι ένα καλό μαχαίρι.

(αναδημοσίευση από εδώ )

Chimeres Posters

2009-03-25T22:59:00.008+02:00

Μερικά αφισάκια που επιμεληθήκαμε μαζί με τον besore για τις chimeres.fm. Σύντομα στο στέκι σας..Με εθνική περιφάνεια, μέρα που είναι... ;-)

Του Φίλμ ορ νοτ του φιλμ

2009-03-15T20:57:00.010+02:00

Ξεκίνησα να ασχολούμαι με την φωτογραφία πριν περίπου 6 χρόνια. Η πρώτη μου προσπάθεια έγινε σχεδόν με αποτυχία προσπαθώντας να χειριστώ μία παλιά χειροκίνητη Zenit. Κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής στα νησιά του Ιονίου, η αλλαγή του φιλμ στην κάμερα δεν είχε και πολύ επιτυχία με αποτέλεσμα ένα ατράβηχτο φιλμάκι.

Βλέποντας τα σκούρα, αγόρασα μια P&S κάμερα, μία Canon A75. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος. Χιλιάδες λήψεις εντός και εκτός σπιτιού, εντός και εκτός Ελλάδας.

Όπως κάθε έρωτας όμως έφτασε στην κορυφή του και τότε εμφανίστηκε ένας καινούριος, Nikon D50. Μία DSLR μου άνοιγε καινούριους ορίζοντες. Γρήγορες ταχύτητες, καλύτερο δυναμικό εύρος, χρήσιμη στα υψηλά ISO, εναλλάξιμοι φακοί.

Είχα παραδοθεί έκπληκτος στις δυνατότητές της. Αλλά πάντα υπήρχε μέσα μου το σκουλήκι που με έτρωγε. Αυτό της πρώτης αποτυχημένης προσπάθειας χρήσης της φιλμάτης Zenit.
Ύστερα ήρθε η Nikon D300. Ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες. Εκεί ήταν όμως που ανακάλυψα τι έχανα τόσο καιρό. Ευρυγώνιο εναντίον πραγματικού ευρυγώνιου, full frame εναντίον του crop αισθητήρα των ψηφιακών.
Στα χέρια μου τότε έπεσε μία Nikon F90X με έναν Nikkor 20mm f/2.8 Ai-s. Μόλις κοίταξα από το σκόπευτρο, είδα πραγματικά τον κόσμο με άλλο «μάτι».

Αυτό που έβλεπα για να μπορέσω να το δώ με την D300 θα έπρεπε να είχα ένα φακό με εύρος 13mm. Σε αυτό το σημείο να εξηγήσω μερικά βασικά πράγματα όσο πιο απλά γίνεται.
Όλα έχουν να κάνουν με την επιφάνεια στην οποία προσπίπτει η εικόνα μέσω του φακού. Ο συγκριμένος φακός μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σε φιλμ είτε σε ψηφιακό αισθητήρα. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος σημασία έχει η επιφάνεια του φωτο-ευαίσθητου υλικού.
Η εστιακή απόσταση ενός φακού ορίζεται ως η απόσταση σε χιλιοστά (mm) από το κέντρο του φακού μέχρι την επιφάνεια του αισθητήρα ή του φιλμ, όταν το αντικείμενο προς φωτογράφηση είναι εστιασμένο. Ο φακός προβάλει ένα τμήμα της σκηνής πάνω στο φωτο-ευαίσθητο υλικό. Το οπτικό πεδίο καθορίζεται από την οπτική γωνία του φακού στο κάδρο και μπορεί να μετρηθεί οριζόντια και κατακόρυφα. Φωτο-ευαίσθητα υλικά με μεγαλύτερη επιφάνεια μπορούν να καταγράψουν μεγαλύτερο μέρος του κάδρου. Η εστιακή απόσταση σχετίζεται συνήθως με αυτή του φιλμ λόγω της δημοτικότητας του. (πηγη dpreview.com)

Στην παρακάτω εικόνα μπορούμε να δούμε τη διαφορά μεταξύ της επιφάνειας του φίλμ και αυτή του αισθητήρα μιας ψηφιακής SLR (πχ D300,D80 κλπ). Ο ίδιος φακός δίνει στην επιφάνεια του φιλμ όλη την εικόνα, ενώ στην επιφάνεια ενός ψηφιακού αισθητήρα APS-C δίνει το μικρό κάδρο. Η διαφορά πιστεύω ότι είναι εμφανής.

Όπως εμφανής ήταν και ο λόγος που έπαθα αυτό το σοκ. Στη συνέχεια ακολούθησε δανεισμός του σετ αυτού (Nikon F90X + Nikkor 20mm f/2.8 Ai-s) και πήρα τους δρόμους.

Αυτό ήταν το είχα πάρει απόφαση μετά από το πρώτο σκανάρισμα. Δεν ήταν μόνο τελικά η δυνατότητα για πραγματικό ευρυγώνιο. Κάτι περισσότερο μου έκανε κλικ.
Καταρχήν τα χρώματα. Το φιλμάκι (στην περίπτωσή μου Fujifilm Superia 200) είναι καλιμπραρισμένο όσο αναφορά την ισορροπία λευκού. Το πράσινο είναι πράσινο το κόκκινο κόκκινο. Κάτι που συνήθως με το Auto White Balance των ψηφιακών μηχανών. Πάντα έχει μία απόκλιση (προς το κίτρινο βλέπε Nikon, είτε προς το κυανό βλέπε Canon), πραγμα που σε φέρνει σε πολύωρη επεξεργασία στον υπολογιστή. Χρόνος για φωτογραφίες όχι για διόρθωση στον υπολογιστή :D.

Μετά έχουμε τα highlights. Τα μέρη της εικόνας που τείνουν προς το ασπρο με αποτέλεσμα την έλλειψη λεπτομέρειας εκεί. Πουθενά κάτι τέτοιο. Αν και το εργαστήριο ξέρει τι κάνει, θα έχεις λεπτομέρεια και στα πιο λευκά σημεία της εικόνας και στα σκοτεινά επίσης. Και εδώ έχουμε και το δυναμικό εύρος. Ναι ισχύει ότι το ψηφιακό έχει μεγαλύτερο δυναμικό εύρος. Νομίζω μπορεί να σου δώσει 5 στοπ πάνω και κάτω από αυτό που φωτομέτρησες. Το θέμα είναι όμως πώς όλη η πληροφορία συμπιέζεται στα άκρα. έχοντας μεν μεγαλύτερο contrast αλλά χάνεις όλα τα ενδιάμεσα στοπ (ή φωτεινότητες). Στο φιλμ αυτό είναι παρελθόν. Όλες οι ενδιάμεσες φωτεινότητες είναι εκεί είτε στα πιο φωτεινά είτε στα πιο σκοτεινά σημεία της εικόνας.

Θα μπορούσα να μιλάω πολύ για περισσότερες διαφορές μεταξύ ψηφιακού και φιλμ. Δε θα το κάνω, καλύτερα δείτε εδώ και εδώ, εγώ προτιμώ να τραβήξω μερικά φιλμάκια ακόμη...

God has rejected the western world

2009-03-03T15:56:00.010+02:00

Ένα εξαιρετικά εμπνευσμένο βιντεάκι από τον Lodger για λογοριασμό των ελληνικών σπρέι Sabotaz.
Sray Can save your life.

smoking and drinking and dancing and kissing
and selling and swelling and telling good stories
just scoring and screwing and whoring ignoring
and talking and talking and saying nothing.
GOD HAS REJECTED THE WESTERN WORLD
just sleeping and working and playing and buying
some clothing some eating and watching tv
just sleeping and working and playing and buying
some clothing some eating and watching tv
GOD HAS REJECTED THE WESTERN WORLD
just floating and floating and
floating and floating and sinking and sinking and
sinking and drowning
GOD HAS REJECTED THE WESTERN WORLD

Ευχαριστώ τους psit που μου το θυμίσαν.

La fièvre d'Urbicande

2009-02-27T13:25:00.011+02:00

Ο Πυρετός της Ουρμπικάνδης (La fièvre d'Urbicande) είναι ένα κόμικ των καλλιτεχνών François Schuiten (εικογράφηση) και Benoît Peeters (κείμενο), οι οποίοι ανήκουν στην μεγάλη Βελγική σχολή. Το συγκεκριμένο κόμικ αποτελεί το δεύτερο τόμο της ευρύτερης σειράς Les Cités Obscures.

Η ιστορία εξελίσσεται στην πόλη της Ουρμπικάνδης, αγνοώντας γεωγραφικούς προσδιορισμούς ή χρονολογίες. Το μόνο στοιχείο που παραπέμπει στον γήινο χρόνο είναι η προσφιλής ημερολογιακή μέτρηση. Η πόλη στελεχώνεται από ισχυρούς άνδρες, η εξουσία των οποίων πηγάζει από την δυνατότητά τους να ομογενοποιούν το σύνολο και να επιβάλλουν κυρώσεις στις μη συμμορφούμενες με τον κανονισμό συμπεριφορές. Φίλα προσκείμενος στην εξουσία, και πρωταγωνιστής, είναι ο εξαιρετικά ταλαντούχος Ουρμπιτέκτων της πόλης, ο Ευγένιος Ρόμπικ, ο οποίος οραματίζεται μια πόλη που θα αποψιλώσει από πάνω της κάθε τι που θυμίζει το απωθητικό-χαοτικό παρελθόν. Μια πόλη όπου όλα θα κατασκευασμένα βάσει σχεδίου, του δικού του σχεδίου. Ένα σχέδιο αρμονικό, συμμετρικό, αψεγάδιαστο, άκαμπτο, εποπτικά εφαρμοσμένο στην παραμικρή λεπτομέρεια. Δίπλα του σε αυτή την προσπάθεια βρίσκουμε τον Τόμας, άσπονδο φίλο του Ρόμπικ.
Η αρχή του νήματος που ξετυλίγει την ιστορία είναι ένας κύβος - μια απλή κενή κυβική κατασκευή (wireframe) - ο οποίος θα καταλήξει στα έμπειρα χέρια του Ευγένιου ως ανασκαφικό εύρημα. Η «άσκοπη φύση» του θα κινήσει το ενδιαφέρον του αρχιτέκτονα, ο οποίος θα αρκεστεί αρχικά στο να το θεωρήσει αρχαίο λατρευτικό αντικείμενο. Ένας κύβος. Τόσο αφαιρετικός, τόσο αφηρημένος, κι όμως, τόσο ιδεολογικά και συμβολικά φορτισμένος.

Το κόμικ ξεκινά με μία επιστολή, με ημερομηνία την 18η Ιουνίου, με αποδέκτη την Ανώτατη Επιτροπή Διοίκησης της Ουρμπικάνδης και αποστολέα τον Ρόμπικ. Μετά από έναν πρόλογο που εκθειάζει «το τέλειο και ειρηνικό μεγαλείο μιας εξουσίας» και το πέρασμα από την «αρχαία μορφή της πόλης, αυτό το φρικαλέο συνονθύλευμα» σε μια νέα όπου έχει «δομηθεί με συνέπεια» και όπου «η ιδέα του συνόλου προηγείται», καθότι η «Πόλη των Πόλεων», ζητά την «γενναιόδωρη υποστήριξη» για να δομηθεί η νέα καθολική πόλη με βάση τις αρχές που διατυπώθηκαν στο αρχικό του σχέδιο, μέσα στο τελευταίο υπάγεται και η τρίτη γέφυρα.

Το πρώτο σημείο ρήξης με την εξουσία, και ίσως την αρχή συνειδητοποίησης του Ρόμπικ, θα αποτελέσει η άρνηση της επιτροπής της πόλης να κατασκευάσει την τρίτη γέφυρα, κομμάτι του μεγαλόπνοου πολεοδομικού του σχεδίου, που θα ένωνε την μία μεριά της όχθης, την καινούρια πόλη, με την άλλη, την εκλεκτικιστική και παρακμασμένη παλιά πόλη. Η απάντηση που θα λάβει ο Ευγένιος από την επιτροπή, κατόπιν των επικλήσεων για ισορροπία και αρμονία της σύνθεσης του, είναι ότι δεν αντιλαμβάνεται τις μυστικές πτυχές των σχεδίων του, ενώ δεν ξεχνούν να του υπενθυμίσουν ότι είναι «Ουρμπιτέκτων, όχι πολιτικός».

Επιστρέφοντας από την αποτυχημένη συνάντηση με την επιτροπή, ο Ρόμπικ ξαναπέφτει πάνω στον κύβο, στον οποίο δεν είχε προσέξει ότι οι πλευρές του προεξείχαν του ιδεατού στερεού, «σαν βλαστάρια» όπως σημειώνει χαρακτηριστικά στους εσωτερικούς του μονολόγους, στο προσωπικό ημερολόγιο. Την επομένη θα μείνει έκπληκτος από την ένταση του φαινομένου, καθότι, ο κύβος, αγνώστου υλικού, θα έχει επεκταθεί κι άλλο, δημιουργώντας έτσι ένα μικρό δίκτυο, αφού νωρίτερα είχε γίνει ένα με το γραφείο του, πάνω στο οποίο αναπαυόταν στραβά τοποθετημένος, λόγο της περιέργειας του Τόμας να τον επεξεργάζεται. Ενώ ο Ρόμπικ συνεχίζει να παρακολουθεί το φαινόμενο, δεν του δίνει και εξαιρετική σημασία, αφού το μυαλό του είναι γεμάτο με την τρίτη γέφυρα. Αυτός που θα ανησυχήσει ιδιαιτέρως είναι ο Τόμας, που θα κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, αφού η εξέλιξη του φαινομένου «απειλεί την τάξη» και την εξουσία που αυτή συνεπάγεται, ως σωστός φιλόδοξος και φίλος της πειθαρχίας, τρέχει να ειδοποιήσει την Επιτροπή.

Ενώ θα επιστρέψει άπραγος, ο Τόμας θα βρει τον Ρόμπικ με ενθουσιασμό να έχει υπολογίσει μαθηματικά την ανάπτυξη του κύβου, ενώ ο τελευταίος, σε μια έκρηξη παροξυσμού θα αναφωνήσει «θα το ονομάσω κύβο, ή όχι, δίκτυο Ρόμπικ…!». Ο διογκούμενος ενθουσιασμός του θα τον οδηγήσει σε ένα μοναχικό μεθύσι, το οποίο θα το ακολουθήσει ένα αιφνίδιο πρωινό ξύπνημα. Ο κύβος είχε γεμίσει όλο το γραφείο, αλλά ο Ρόμπικ, μετά από ώρες εγκλωβισμού, καταφέρνει να αποδράσει. Βυθισμένος στις σκέψεις του και κυριευμένος από περιέργεια, προχωρούσε στην πόλη αναζητώντας την έκταση της «μόλυνσης», ενώ παρακάτω θα συναντήσει την Σόφι, μια γειτόνισσά του που δεν είχε γνωρίσει ποτέ, και η οποία ενδιαφέρεται να μάθει για την νέα εφεύρεση του Ρόμπικ που την «έχει εξάγει κατευθείαν στο σπίτι της».

Την μέρα που θα ακολουθήσει, την αρχική ανησυχία του Τόμας θα διαδεχθεί ο εκνευρισμός για την «καταδίκη στο χάος και την αναρχία» αν συνεχιστεί το φαινόμενο. Θα ακολουθήσει έντονος διαπληκτισμός μεταξύ των δύο ανδρών, αφού ο Τόμας δεν μπορεί να «αντιληφθεί την αδιαφορία για αυτό το αισθητικό έκτρωμα», ενώ ο Ρόμπικ, βυθισμένος σε έναν χωρίς προηγούμενο προβληματισμό, δεν καταφέρνει να πείσει τον Τόμας για τα θετικά στοιχεία που θα μπορούσε κανείς να αναγνώσει στην περίπτωση του δικτύου. Το «διαζύγιο» των δύο ανδρών επιβεβαιώνεται από την άρνηση του Τόμας να βοηθήσει τον αρχιτέκτονα να λογοδοτήσει ενώπιον της Επιτροπής, η οποία με τη σειρά της αδυνατεί να συλλάβει τον ειρμό του Ρόμπικ. Τις επόμενες μέρες, η αδυναμία αυτή θα μεταφραστεί σε απόγνωση, προβαλλόμενη τόσο σε ανόητες κατασκευές για την αντιμετώπιση της Απειλής όσο και σε «Μέτρα Έκτακτης Ανάγκης», μια προπαγάνδα που περισσότερο ανησυχεί παρά καθησυχάζει.

Η εξουσία, έμπροσθεν της αμηχανίας, θα αναζητήσει το εξιλαστήριο θύμα, κάτι που θα το βρει στο πρόσωπο του αρχιτέκτονα, ο οποίος ήταν πλέον «απροστάτευτος» λόγο του προαναφερθέντος διαζυγίου. Έτσι, ο Ρόμπικ θα υποστεί μια καφκικού τύπου φυλάκιση, ενώ κατόπιν δημόσιων πιέσεων, με υποκινητή των τελευταίων την Σόφι, θα απελευθερωθεί.
Καθώς οι μέρες περνούν και το φαινόμενο συνεχίζεται, το κυβικό δίκτυο θα φτάσει να ενώσει τις μέχρι τότε αγεφύρωτες πόλεις, την παλιά με την καινούργια. Η στρατοκρατούμενη νέα πόλη εντατικοποιεί τους ελέγχους στα περάσματα της όχθης, αλλά όσο το δίκτυο αυξάνεται, τόσο καθιστά το εγχείρημα για έλεγχο πιο άγονο. Λέγεται άλλωστε ότι υπήρξαν και περιπτώσεις στασιασμού, ακόμα και μεταξύ των αξιωματικών. Την 20η του Ιουλίου, ο Ρόμπικ προβλέπει ότι, με τον συγκεκριμένο ρυθμό εξέλιξης, το δίκτυο θα έχει καλύψει την πόλη εντός 2-3 ημερών.
23 Ιουλίου. Η ανάπτυξη σταματά ξαφνικά, κατάσταση που τροφοδοτεί την περιέργεια των κατοίκων ενώ αιφνιδιάζει τον αρχιτέκτονα. Η Σόφι θα αδράξει την ευκαιρία να πείσει τον Ευγένιο να επισκεφτούν την παλιά πόλη, κάτι που δεν είχε κάνει ποτέ κανείς τους. Λίγο αργότερα, αφού έχουν σκαρφαλώσει στους μεταλλικούς σωλήνες του δικτυώματος, βρίσκονται στην Βόρεια όχθη, για την οποία ο Ρόμπικ «δεν ξέρει πια» αν θα έπρεπε να αναπλαστεί βάσει των αναλύσεων που υπήρχαν σε αρχεία. Έτσι, και καθώς ο ήλιος στην Ουρμπικάνδη δύει, θα βρούμε το δίκτυο να αποτελεί την αφορμή για διαπροσωπικές σχέσεις, και τους δύο ήρωες αγκαλιά.

Με απρόσμενη, κατά τον αρχιτέκτονα, ταχύτητα, ο κόσμος οικειοποιείται την παρουσία του δικτύου. Σχεδόν όλοι το διασχίζουν παρά τις επίσημες απαγορεύσεις, ενώ λειτουργεί και ως δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ των κατοίκων: «δείχνει σαν να ήταν πάντα εκεί». Όλοι συμβιβάζονται με την ιδέα, πέραν του Τόμας που κηρύσσει την επιστροφή στην τάξη και το διαχωρισμό μεταξύ των όχθεων, ενώ την ίδια ώρα οι επίτροποι αναγκάζονται σε παραίτηση.

Η σταθεροποίηση θα βρει τον αρχιτέκτονα να καταγράφει το δίκτυο έτσι ώστε να βρει τρόπο αφομοίωσης ή επέμβασης. Αυτό θα τον οδηγήσει εκτός πόλης ώστε να αντιληφθεί και να αποτυπώσει συνολικά το φαινόμενο. Εκεί μακριά, θα αναφωνήσει «Τί ηλίθιος!;» αντικρίζοντας το απελπιστικό -μα τέλειο- σχήμα πυραμίδας του δικτύου, αποτέλεσμα της αρχικής τοποθέτησης του κύβου «λοξά, καβάλα στο βιβλίο» από τον Τόμας. «Αν δεν το είχε κάνει, η όψη της Ουρμπικάνδης θα ήταν εντελώς διαφορετική σήμερα», μονολογεί, αναδεικνύοντας την τυχαιότητα ως καταστατικό στοιχείο της νέας κατάστασης.
Δύο μήνες περίπου μετά την σταθεροποίηση, η δραστηριότητα στο δίκτυο λαμβάνει χώρα με πυρετώδεις ρυθμούς. Οι Διοικούντες ψάχνουν τρόπους να το εξουσιάσουν, ενώ κομπιναδόροι προσπαθούν να το εκμεταλλευτούν προς ίδιον όφελος. Άλλοι πάλι προσπαθούν να καταλάβουν ολόκληρες περιοχές και να υποχρεώσουν τους διερχόμενους να πληρώσουν διόδια. Ο κλιματικός κύκλος θα κάνει την εμφάνισή του, καλύπτοντας τους σωλήνες του δικτύου με πάγο και καθιστώντας τον επικίνδυνο. Οι μήνες θα περάσουν με τον αρχιτέκτονα να συνεχίζει αδιάκοπα την καταγραφή, ενώ η πόλη ζει σε «χαμηλούς ρυθμούς» και οι πολίτες της μοιάζουν «απογοητευμένοι και καταβεβλημένοι», χαρακτηριστικό της ζωτικής σημασίας που είχε πάρει το δίκτυο στην καθημερινή ζωή. Με το πέρας των κλιματικών διαταραχών, η ευφορία επανέρχεται συνοδευμένη από γιορτές.

27 Μαρτίου. Όσο απότομα είχε διακοπεί, τόσο απότομα ξανάρχιζε η ανάπτυξη του δικτύου. Όσα και όσοι είχαν στηριχθεί πάνω στα δοκάρια, κατέρρευσαν σε λίγα λεπτά. «Η Ουρμπικάνδη απόψε δείχνει σαν ένας κάμπος γεμάτος ερείπια», σκέφτεται. Ακολουθεί οργή για τον αρχιτέκτονα, του οποίου το σπίτι δεν είχε λαβωθεί από την επανεκκίνηση του φαινόμενου, την ίδια στιγμή που από τα συντρίμμια ανασύρονταν νεκροί.
Μερικές μέρες μετά, το δίκτυο είναι μόνο μια ανάμνηση, καθώς έχει λάβει απεριόριστες διαστάσεις. Ποιος θα μπορούσε να προβλέψει τέτοια εξέλιξη σε ένα χρόνο; Η επιρροή του Τόμας έχει μεγαλώσει σημαντικά στην Επιτροπή, ενώ και ο τελευταίος κύβος απομακρύνεται σιγά σιγά προς τα σύννεφα. Η απομάκρυνση του δικτύου θα φέρει θλίψη στην Ουρμπικάνδη, μια παράξενη νοσταλγία, η οποία συνοδεύεται με παρατεταμένη ενατένιση του ουρανού με τη χρήση τηλεσκόπιων. Επακόλουθο των παραπάνω συμπεριφορών η αντιπαραγωγικότητα των κατοίκων. Έτσι, δεν αργήσει η στιγμή που ο Τόμας θα χτυπήσει απροειδοποίητα την πόρτα του γραφείου του Ρόμπικ, ζητώντας του να ξανακατασκευάσει το δίκτυο, δίνοντας του το ματαιόδοξο κίνητρο κάθε αρχιτέκτονα, περί «έργου σχεδόν υπεράνθρωπου» και περί «κορύφωσης της καριέρας». Ο αρχιτέκτων θα αρνηθεί να συμμετάσχει στο «χονδροειδές» σχέδιο ανοικοδόμησης, και θα αποφύγει τις πιέσεις του Τόμας παραχωρώντας του τα σχέδια της αποτύπωσης του δικτύου.

Λίγες μέρες αργότερα, η πόλη της Ουρμπικάνδης θα γεμίσει σκαλωσιές, σχηματίζοντας αμέτρητες γέφυρες πάω από το ποτάμι. Το τέλος θα βρει τον αρχιτέκτονα να αναζητεί το μυστικό του πρώτου κύβου. Από εκεί που όλα ξεκίνησαν, από εκεί που μπορούν να ξαναέρθουν, άλλωστε ξέρει ότι ο δρόμος είναι δύσκολος, αλλά «μια μέρα θα τα καταφέρει, και αυτή τη μέρα θα μπορέσουν να ξαναζήσουν…».

Πρέπει να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον εξαιρετικά μορφωμένο (πέρα από πανέμορφο και πανέξυπνο) Comzeradd, που μου δάνεισε το βιβλίο.
Θα πρότεινα να διαβάσετε το αφιέρωμα της Πετρούλας για το εν λόγω κόμικ.

Για όσους δεν έχουν διαβάσει τον τόμο και θα ήθελαν, σας έχω δωράκι ένα όμορφο link ;-) Enjoy the Urbincade's Fever

Έρχεταιαιαι !!!!

2009-02-23T23:01:00.010+02:00

Μια ευγενική προσφορά προς όλους τους καταναλώτές (φίλους και μη) από τον όμιλο JNB που όλοι, και κυρίως όλες, αγαπάτε !!! Αγοράστε το προϊόν ΤΩΡΑ, σε προνομιακή τιμή, μόνο με 99,99 euro !!!! Η διαφήμιση μιλά από μόνη της! Κάντε ένα ΔΩΡΟ στον ΕΑΥΤΟ σας και τους αγαπημένους σας !!!! Το ποσό που θα συγκεντρωθεί θα προσφερθεί για την επόμενη απόδραση του Β. Παλαιοκώστα και στην αγορά spray-cans !!!!

Ευχαριστούμε εκ των προτέρων....
(κάντε κλικ στην εικόνα για λεπτομέρειες, περιμένω σχόλια...)

Anamorphic Perspective

2009-02-20T12:34:00.010+02:00

Όλοι, κάποιοι λιγότερο και κάποιοι περισσότερο, έχουμε έρθει σε επαφή με οπτικές απάτες (optical illusions). Η «τεχνική» που κρύβεται πίσω από αυτές δεν είναι άλλη από την προβολική γεωμετρία. Επιπρόσθετη βασική προϋπόθεση αποτελεί και η γνώση της πρόσληψης-αντίληψης του ανθρώπινου ματιού. Οι «απάτες» δεν είναι κάτι νέο. Ιστορικά χρησιμοποιήθηκαν με διαφορετικούς τρόπους εξυπηρετώντας συγκεκριμένους σκοπούς κάθε φορά.

Jan Dibbets

Οι οπτικές απάτες, σαν εποπτική έννοια, εμπεριέχουν μια σειρά από λιγότερο γνωστές χρήσεις της παραστατικής γεωμετρίας, όπως για παράδειγμα η αναμορφική (anamorphic) προοπτική. Πριν από την τελευταία, συναντάμε απόπειρες του ανθρώπινου πνεύματος να επέμβει στον προοπτικό τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι «οπτικές διορθώσεις» του Παρθενώνα, εξαίρετο μνημείο αρχιτεκτονικής του Ικτίνου και Καλλικράτη. Με την πάροδο των χρόνων, η αρχαιοελληνική ναοδομία έτεινε από μακριές επιμήκεις κατόψεις σε πιο βραχείες (αναλογία πλάτους-μήκους 1:2) και από βαριές όψεις σε πιο ελαφριές. Χαρακτηριστικό των ναών της περιόδου το εξωτερικό περιστύλιο, που συνδυαζόμενο με το μεγάλο μήκος της κάτοψης δημιουργούσε στρεβλώσεις στην προοπτική πρόσληψη. Έτσι, ως αποκορύφωμα των αισθητικών βελτιώσεων, οι οπτικές διορθώσεις, ήταν η κρυφή κυριαρχία της καμπύλης, χάρη στην οποία ο Παρθενώνας φαίνεται να έχει κατακόρυφους κίονες και οριζόντια κρηπίδα. Στην πραγματικότητα, χωρίς την χρήση των οπτικών διορθώσεων, θα παραμορφωνόταν αθέλητα η όψη. Εικάζεται ότι η συγκεκριμένη οπτική «απάτη» χρησιμοποιήθηκε για να υπερτονίσει το μεγαλείο του πνεύματος ως αποτέλεσμα θεϊκής χάρης. Η διαστρέβλωση της ατμοσφαιρικής προοπτικής επίσης υπήρξε μέσω οπτικής «εξαπάτησης», αλλά χωρίς γεωμετρικές προεκτάσεις.

Hans Holbein-The Ambassadors-

Μία μεταγενέστερη οπτική απάτη, που όμως συνεχίζει να θαυμάζεται και να επηρεάζει την παραγωγή της σύγχρονης τέχνης, είναι η αναμορφική (anamorphic) προοπτική, η οποία με τη σειρά της διακρίνεται σε πλάγια προοπτική (Perspective oblique) και σε κατοπτρική προοπτική (Mirror-catoptric). Ετυμολογικά, το "anamorphosis" προέρχεται από το πρώτο συνθετικό "ανα-"(=ξανά) και την λέξη "μορφή" της ελληνικής γλώσσας. Παραδείγματα αναμορφικής προοπτικής συναντάμε στην πρώιμη Αναγέννηση, όπου η γνώση της ανθρώπινης ανατομίας και κατ’ επέκταση της βιολογίας του ματιού θα συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση της προοπτικής. Επιπροσθέτως, την ίδια περίοδο η ζωγραφική προοπτική απεικόνιση κάνει την εμφάνισή της.

Σε γεωμετρικά συμφραζόμενα, η αναμορφική προοπτική συγχέεται με την λάθος προβολή ή με την πλευρική προοπτική διαστρέβλωση. Υπάρχει στενή σχέση μεταξύ της πλευρικής διαστρέβλωσης (lateral distortion) μιας εικόνας που παράγεται από την γραμμική προοπτική (linear perspective) όταν το μάτι πλησιάζει στις άκρες του προοπτικού επίπεδου (perspective plane) και στην διαστρέβλωση ως αποτέλεσμα μεταφοράς της εικόνας σε ένα δεύτερο επίπεδο. Παρόλο που η πλευρική διαστρέβλωση μερικές φορές θεωρείται ως αναμορφική προβολή, η θεώρηση αυτή είναι λάθος. Μια πραγματική αναμορφική προβολή υπάρχει όταν η εικόνα του προοπτικού επιπέδου μεταφέρεται σε ένα δεύτερο επίπεδο. Αυτή η μεταφορά μπορεί να είναι από ομαλό (flat) ή κυρτό (curved) επίπεδο σε ένα άλλο ομαλό ή κυρτό, ή και συνδυασμό αυτών. Πρόκειται δηλαδή για τη μέθοδο της αλλαγής επιπέδου προβολής το οποίο δεν ακολουθείται από την μέθοδο της κατάκλισης ούτως ώστε το ανθρώπινο μάτι να μπορεί να διαβάσει αυτήν την γεωμετρία.

Andrea Pozzo-St.Ignazio-

Το «Eye» του Da Vinci θεωρείται το πρώτο καταγεγραμμένο παράδειγμα αναμορφικής προοπτικής. Είναι άλλωστε ευρέος γνωστό ότι ο αινιγματικός αυτός καλλιτέχνης κρατούσε σημειώσεις χρησιμοποιώντας ανάποδη γραφή. Σκοπός της συγκεκριμένης απάτης, είτε της γραφής είτε της ζωγραφικής, θεωρείται ότι υπήρξε η εμμονή του Da Vinci για κωδικοποίηση, ως ανάγκη αποφυγής της θρησκευτικής λογοκρισίας. Ένας ακόμη μεγάλος καλλιτέχνης που ενσωμάτωσε το εν λόγω γεωμετρικό τέχνασμα στην ζωγραφική του είναι ο Hans Holbein, με χαρακτηριστικότερο πίνακά του τον «The Ambassadors», στον οποίο κρύβει μέσα στην φαινομενικά σωστή προοπτική απόδοση ένα σχήμα με παραμορφωμένη προοπτική, το οποίο με τη σειρά του αναπαριστά μια νεκροκεφαλή αν ιδωθεί υπό την κατάλληλη γωνία. Κατά την διάρκεια του 17ου αιώνα, εποχή του Μπαρόκ, οι trompe l'oeil τοιχογραφίες θα χρησιμοποιηθούν συνδυαζόμενες με τα αρχιτεκτονικά μέλη ούτως ώστε να δημιουργήσουν ένα εντυπωσιακό, φαινομενικά τρισδιάστατο, ζωγραφικό σύμπαν: ένα σύμπαν που μοιάζει να επεκτείνεται έξω από την επιφάνεια που το φιλοξενεί, υπογραμμίζοντας τοιουτοτρόπως μια οντολογική διάσταση της θρησκείας και της τέχνης. Ο θόλος της εκκλησίας St.Ignazio στη Ρώμη, έργο του Andrea Pozzo, είναι διακοσμημένος με την προαναφερθείσα τεχνική, κάτι που καθιστά μια ελαφρώς κυρτή επιφάνεια να μοιάζει με μυκητοειδή τρούλο, αφού η γειτνίαση της συγκεκριμένης εκκλησίας με τα περιβάλλοντα κτίρια δεν της επέτρεπε να έχει κανονικό. Κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, η αναμορφική προοπτική δεν εγκαταλείφθηκε, αλλά σταμάτησε να αποτελεί τρόπος καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας. Πιο πρόσφατα, τον 20ο αιώνα, ανήσυχοι καλλιτέχνες του σουρεαλισμού και του ντανταϊσμού (με τον S.Dali και τον M.Duchamp να συγκαταλέγονται σε αυτούς) θα καταπιαστούν ξανά με την αναμόρφωση, αναζωπυρώνοντας έτσι και το ενδιαφέρον για αυτή την ιδιόρρυθμη απεικόνιση. Ακόμη πιο πρόσφατα, ο Ολλανδός εννοιολογικός καλλιτέχνης Jan Dibbets θα ενσωματώσει στα έργα του ("perspective corrections") «γραμμικές» αναμορφώσεις.

Julian Beever

Σύγχρονοι καλλιτέχνες που εμπνέονται και δουλεύουν πάνω στην αναμορφική προοπτική είναι μεταξύ άλλων οι Shigeo Fukuda, István Orosz, Felice Varini. Οι προαναφερθέντες κινούνται στο χώρο της εννοιολογικής και γεωμετρικής τέχνης, αναζητώντας μια νέα απόδοση του υπάρχοντος: έναν τρόπο εμπνευσμένο από και βασισμένο στο φωτογραφικό καρέ, έναν τρόπο που σχολιάζει την «βέβαια» οπτική εμπειρία. Ένα άλλο παράδειγμα προς την ίδια κατεύθυνση είναι τα επιζωγραφισμένα, είτε με κιμωλία είτε με σπρέι, πεζοδρόμια των Kurt Wenner και Julian Beever. Οι τελευταίοι, έχοντας ως αρένα το δρόμο και την συνεπακόλουθη δύναμη, καταφέρνουν να αιφνιδιάσουν τους περιπατητές που νιώθουν να γίνονται κομμάτι ενός ζωγραφικού αβέβαιου σύμπαντος. Η επιτυχία των τελευταίων δεν πέρασε απαρατήρητη από τις διαφημιστικές που έσπευσαν να ασπαστούν τις ιδέες τους μέσα στη λογική του guerilla marketing. Η αναμορφική προβολή, πιο εύκολη από ποτέ με τη χρήση των υπολογιστών, έχει πλημμυρίσει το αστικό περιβάλλον με κυρίαρχη χρήση πάντα την διαφήμιση.

Julian Beever-Sony Vaio-

links:
http://www.generativeart.com/salgado/anamorphic.htm
http://plus.maths.org/issue33/features/dartnell_art/
http://www.devorahsperber.com/caren_golden_show_3_08/index.html
http://www.emis.de/journals/NNJ/Salgado.html

Chimeres logo

2009-02-03T18:35:00.013+02:00

Η δημιουργική ομάδα των jnbs είχε την τιμή να αναλάβει να σχεδιάσει την "εταιρική ταυτότητα" ή στα ελληνικά logo, για τις χίμαιρες. Ποιες είναι όμως αυτές;

(μαύρο banner..επειδή δεν φαίνεται)

(λευκό banner..επειδή είπαμε για το μαύρο και αυτό θα αισθανόταν μοναξιά)

Για να προσδιορίσει κανείς την απροσδιόριστη και πολύμορφη φύση της ομάδας "chimeres" πρέπει να ανατρέξει στην πρόσφατη ιστορία των δρόμων της Αθήνας, όπου, πριν από περίπου 5 χρόνια, μια παρέα δημιουργικών ανθρώπων, θέλοντας να εκφραστούν, ξεκίνησαν αυτό το εγχείρημα, αφήνοντας ολιγοσέλιδα fanzines στους δρόμους και σε εναλλακτικά βιβλιοπωλεία. Τα χρόνια πέρασαν, η παρέα αυξήθηκε, όπως και οι σελίδες του περιοδικού. Οι παράλληλες συνιστώσες συνέθεσαν την συνισταμένη δύναμη, η οποία έμοιαζε να είναι πιο ισχυρή από το άρθροισμα των συνιστωσών που την αποτελούσαν. Η πολλαπλασιαστική αυτή δύναμη οδήγησε στην επέκταση των "αρμοδιοτήτων" των μελών, από το περιοδικό, στον ιστότοπο και, πιο πρόσφατα, στο ηλεκτρονικό ραδιόφωνο.

Τα τελευταία χρόνια, η πορεία των jnb συναντήθηκε με αυτή των chimeres, με τους τελευταίους να φιλοξενούν τόσο κείμενα μας στις σελίδες -είτε από χαρτί, είτε από pixels- τους, όσο και τις μουσικές που συνοδεύουν τις φωνές μας. Αυτή η αμοιβαία εμπιστόσυνη, συνδιασμένη με τις ατελείωτες ώρες συζητήσεων και οινοποσιών, είχε ως άμεσο αποτέλεσμα το logo και ως έμμεσο τις όμορφες στιγμές που το έντυσαν.

Μετά από επίμονες και επίπονες συνεννοήσεις λοιπόν, το νεό λογοτυπό κοσμεί πλέον το site και προσεχώς το fanzine, την εξώπορτα του σπιτιού σας ή κάποια γωνιά της πόλης σας...

Επίσης θα ήταν λάθος να μην επισκεφτείτε το: http://chimeres.gr/lathos/
(για να μην ξεχνάμε και τα πρηγούμενα post)
υγ: τα .png (προσφέρονται σε μαύρο και άσπρο για να ταιριάζουν στον εκάστοτε) μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε για bannerακια στο blog σας ή όπου αλλού σας κάνει κέφι...

Όταν το λάθος (404 error) γίνεται τέχνη

2009-01-30T18:09:00.018+02:00

Τα links δίνουν και παίρνουν. Ζητάς κάτι, ο φίλος σου στο msn το βρίσκει πιο γρήγορα από εσένα, αλλά αντί να κάνει copy-paste, ξεχνιέται και κάνει μόνο paste από ένα τελειωμένο link στο οποίο είχε βρεθεί 2 μέρες πριν. Καθημερινές ιστορίες δούνε και λαβείν στον internetικό χώρο; Όχι! Κλασσική περίπτωση βλάβης!! Το 404error page ξανά μπροστά σου..

Ο φίλος comz μου μίλησε για αυτή την πρωτοβουλία κάποιων να κάνουν πιο ευχάριστη την παραμονή μας σε ένα λάθος url. Το e-mag smashingmagazine, που ειδικεύεται σε θέματα web design, παρουσιάζει το εν λόγο project.

Δηλώνω ενθουσιασμένος..!Ελπίζω να κάνω λάθος :-)

Για την ιστορία ενός λάθους ο λόγος:

Κοιτώντας τη σημασία των αριθμών, από καθαρά πρακτική σκοπιά το πρώτο 4 δηλώνει ότι συνέβη ένα λάθος από την πλευρά του πελάτη / client / επισκέπτη. Το 0 δηλώνει ότι μπορεί να έχει γίνει κάποιο συντακτικό λάθος ή κάποιο λάθος στο σπέλλιγκ. Το τελευταίο 4 δηλώνει το συγκεκριμένο λάθος από την οικογένεια λαθών του HTTP 40x.

Από πού όμως ανατέθηκαν οι αριθμοί αυτοί;

Πολύ παλιά όταν ακόμη το διαδίκτυο ήταν ακόμα κάτω από τα μάγια των shell του UNIX και της πολυσυζητημένης εντολής GOPHER, μια ομάδα νεαρών επιστημόνων, στο Κέντρο Πυρηνικών Μελετών και Ερευνών (το CERN), ξεκίνησαν να δουλεύουν αυτό που αργότερα αποτέλεσε την επανάσταση των 90s,το World Wide Web. Ο τελικός στόχος ήταν η δημιουργία ενός πρωτοκόλλου που θα συνδύαζε κείμενο και εικόνα και την παρουσίασή τους σαν ένα έγγραφο, όπως και την δημιουργία συνδέσμων ανάμεσα σε αυτά τα έγγραφα (hypertext).

Καθώς λοιπόν εργάζονταν πυρετωδώς και κρυφά για την δημιουργία αυτή, υπήρχε ένα δωμάτιο με αριθμό 404 (στον τέταρτο όροφο), στο οποίο δρομολογούνταν οποιαδήποτε αίτηση για κάποιο αρχείο. 2-3 άνθρωποι θα το εντόπιζαν χειροκίνητα και θα το μετέδιδαν σε αυτόν που το ζήτησε. Καθώς η φάση αναπτυσσόταν, γίνονταν όλο και περισσότερες αιτήσεις για αρχεία αλλά και όλο και περισσότερες αιτήσεις δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν συνήθως, επειδή ο «πελάτης» τύπωνε λάθος το όνομα του αρχείου. Έτσι το γραφείο 404 απαντούσε με το μήνυμα "Room 404: file not found". Όταν αργότερα η εξυπηρέτηση των αιτήσεων γινόταν ηλεκτρονικά, το μήνυμα διατηρήθηκε τιμής ένεκεν, φτάνοντας έτσι μέχρι σήμερα στις οθόνες μας.

Όμως σε μία δήλωση του, ο Tom S.(??) είπε πως το σύστημα αρίθμησης των γραφείων στο CERN δεν έδινε αριθμό 404. Το πρώτο ψηφίο αναφέρεται στο κτήριο και τα άλλα δύο στο αριθμό του γραφείου. Αλλά όλως περιέργως δεν υπάρχει γραφείο 04 στο κτήριο 4, τα γραφεία αρχίζουν την αρίθμηση τους από το 410 και πάνω. Τελειώνοντας είπε πως δεν υπάρχει αυτό το γραφείο και ότι όλη ιστορία είναι ένας μύθος.

Το WEB είναι πλέον τόσο σύνθετο, εμπεριέχει τόση πληροφορία, που τις περισσότερες φορές δε μπορείς να είσαι σίγουρος για το τι είναι αλήθεια και τι όχι. Το μόνο που θα ήθελα να κρατήσω, με σιγουριά από αυτήν την ίσως κουραστική ιστορία, είναι ο σεβασμός μου στους ανθρώπους του CERN, καθότι αυτοί ήταν οι πατέρες αυτού που σήμερα χρησιμοποιούμε σχεδόν όλοι μας, χωρίς και πολύ να το εκτιμούμε.

Πηγές
Α
Β

Customise your blank canvas train!!!

2009-01-28T12:26:00.009+02:00

Τι άλλο θα δούμε;; Κάποτε το graffiti δεν εξαντλούσε τη δυναμή του στο χαρτί. Το χαρτί ήταν το πεδίο ανάπτυξης του style και ο τοίχος των skills. Υπήρχαν και χαρτιά με προσχεδιασμένα τρένα, αλλά το ζήτημα ήταν πρακτικό (!;).

Σήμερα βλέπουμε τα cut-paste graffiti να μπαίνουν πάνω σε τρισδιάστατα μοντελάκια τρένων.. και να διακοσμούν το σπίτι μας! Το "δημιουργικό" αγοραστικό κοινό ενημερώνεται πως:
And if your creative juices need some inspiration this kit not only contains a solid vinyl scale train (beautiful bone white blank canvas!), but comes complete with ready made decals with loads of graffiti and tags for you to create in your own style. Just like the toys when you were a kid - only now you vandalise them without getting a clip round the ear!

Για να μην είμαι αρνητικός, ομολογώ ότι γραφιστικά είναι πολύ δυνατό. Ηθικά εγείρεται ένα ζήτημα, δηλαδή αν μας χαροποιεί η προοπτική του graffiti εντός των τοιχών, με αποψιλωμένη την ουσία του (την εναπόθεσή του στο δημόσιο χώρο) ,και υπερτονισμένη την διακοσμητική-γραφιστική του διάθεση. Βέβαια, το link δεν θα σας το δώσω, για να μην μπείτε καν στον πειρασμό να το αγοράσετε.. :-)

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ?

2009-01-01T15:27:00.005+02:00

Ας ευχηθούμε όλοι μια καλή χρονιά, αν και δεν αλλάζουν πολλά πράγματα με το που πάει 00:00! Καλό θα είναι να το δούμε με τη ματιά μιας νέας αρχής και ότι από την επόμενη μέρα θα αφήσουμε πίσω μας τα προβλήματα του 2008 (εκτός αν μας κυνηγήσουν)!!!
'Ετσι λοιπόν εύχομαι σε όλους και όλες να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που ξέρουν και ακόμα καλύτερα να το εξελίξουν όσο μπορούν, γιατί η εξέλιξη σε οποιοδήποτε τομέα της ζωης μας είναι το παν και ας ακουστεί κάπως.... Καλή συνέχεια και εδώ είμαστε....

Καθήστε Μέσα!

2008-12-20T17:38:00.006+02:00

Ένα ταινιάκι μικρού μήκους που κάτι 8α μας θυμίσει από τα πρόσφατα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στους δρόμους της Αθήνας και όχι μόνο.
Πλάνο #114- Παρακαλώ καταναλώστε με πολύ φόβο και χωρίς πάθος,καιαι... Πάμε!

Και η απάντηση: We've got to get mad!!!

Πίσω από τις λέξεις κρύβεται ο Αλέξης;!

2008-12-13T11:53:00.010+02:00

Τα είδαμε, τα ακούσαμε, τα καταναλώσαμε.. Η αστυνομία βγάζει όπλα τρεις μέρες μετά τη δολοφονία, φωτογράφος απολύεται, περίεργοι τύποι τα σπάνε. Το χρονικό της δολοφονίας, το χρονικό των επεισοδίων, το χρονικό της διένεξης των κομμάτων, όλα στο ίδιο γράφημα βγαλμένο από τα μηχανάκια της τηλεθέασης. Οι λέξεις δημοκρατία, επανάσταση, εξέγερση, οργή, κρίση, ηθική εκκενώνονται από το νόημά τους. Η πλέον φορτισμένη και κατάλληλη συγκυρία, όχι μόνο για να εκκενωθούν τα νοήματα αλλά και για να ενδυθούν οι πιο σπουδαίες λέξεις με ένα πέπλο παρανομίας. Αυτή η τάση είναι τόσο έντονη αυτές τις ημέρες που μέσα της μπορεί να εντοπίσει κανείς, πέρα από τις γλωσσολογικές, βαθιά κοινωνικές προεκτάσεις. Μέσα στην κατάσταση που επικρατεί, ολόκληρες ιδεολογίες, κινήματα, δράσεις συμπτύσσονται, χάριν του "πολύτιμου" τηλεοπτικού χρόνου, σε μια λέξη: κουκουλοφόρος. Άλλες δε στάσεις, πάνω στα ζητήματα, περιγράφονται περιφραστικά γιατί η μία λέξη που θα τις χαρακτήριζε είναι πολύ ισχυρή για να ειπωθεί.

(by foivosloxias)

Δεν κάνω καμία βαθιά σημειολογική ανάλυση, γιατί η απομόνωση και η μεγέθυνση συγκεκριμένων συμπεριφορών ή λέξεων εμπεριέχει τον κίνδυνο που αντιμάχεται: τον λαϊκισμό και την παρερμηνεία. Κινδυνεύει να προτρέχει σε συμπεράσματα τύπου Χατζηνικολάου, όπου βλέποντας και μόνο μια παγωμένη εικόνα ενός βίντεο δύναται να αναγνώσει όλα τα πρωτογενή και δευτερογενή συστήματα σήμανσης του σώματος και της γλώσσας (τύφλα να έχει ο σημειολόγος R. Barthes δηλαδή). Παρακάτω επιχειρείται μια στοιχειώδης πρόταση αντικατάστασης λέξεων και συμπεριφορών, της οποίας ο στόχος δεν είναι ούτε να μας τρομοκρατήσει εντυπωσιάζοντας ούτε να μας εντυπωσιάσει τρομοκρατώντας.

Αλέξης - Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος
(δεν κατάλαβα; Κολλητός σας ήταν;)

Αναρχικοί - Μπαχαλάκιδες
(και αυτοί που τα σπάνε στον Πλούταρχο αναρχικοί είναι;)

Απομάκρυνση (φωτογράφου) - Λογοκρισία
(ούτε καν απόλυση;;)

Πολιτικό Ήθος – αδυναμία εύρεσης λήμματος

CNN, BBC - που και που έχουν δίκαιο
(kanoume kai practice ta english)

Μάχη εντυπώσεων - Αμηχανία μπρος την πρόσκρουση
(γιατί σημασία δεν έχει η πτώση αλλά η πρόσκρουση)

Ελληνίδα γιαγιά που εύχεται η Ελλάδιτσα να παρέμενε όπως ήταν - Χούντα
(θυμάμαι τότε τι ήσυχα που ήταν..κανένας δεν τολμούσε να σηκώσει κεφάλι..ούτε φαβοριτάκιδες αριστεροί ούτε τέτι μπόιδες)

Ατύχημα - Δολοφονία
(η σφαίρα είχε βγει με άλλες δύο φίλες της για καφέ στα Εξάρχεια και «έπεσε πάνω» στο παιδί)

Κούγιας - no comment

Βέβαια, πέρα τις ίδιες τις λέξεις, σε αυτή τη χώρα έχουμε μπερδέψει κυρίως τα σημεία στίξης, εν προκειμένω το ερωτηματικό με το θαυμαστικό. Τη στιγμή που θα έπρεπε να προβληματιστούμε και να γεμίσουμε τον τόπο ερωτηματικά, καταφέραμε με περισσή ευκολία να τα μετατρέψουμε σε θαυμαστικά, σε ένα spettacolo (=θέαμα), όπως έγραφε σε πρωτοσέλιδο της η Ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera, για την «επανάσταση» των ημερών μας. Λίγη "γλωσσική νηφαλιότητα"(είναι αδόκιμος ο όρος, ε;) δεν βλάπτει …